
Ég er vel gallaður eins og allir þekkja sem þekkja mig. Mínir helstu gallar eru samt bara þeir sem margir aðrir eru með. Andfýla, táfýla, offita, sjóndepra, heyrnarleysi, gleymska og andstyggilegur hárvöxtur á ýmsum stöðum. En ég á voða erfitt með að skreyta mig með stolnum fjöðrum. Þykjast vera einhver annar en ég er. Segja eitt og meina annað. Það hefur þó komið fyrir en ég skammast mín alltaf jafnmikið. Aldrei í lífinu dytti mér samt í hug að þykjast vera umburðarlyndur eða áhugamaður um mannréttindi en þola svo ekki fólk með aðrar skoðanir eða bakgrunn.
Þrjár manneskjur í netheimum titla sig umburðarlynda mannvini með sérstaka áherslu á jafnrétti og kærleika. En svo lýsir fólkið sjálfu sér á bloggsíðum sínum. Einn gekk svo langt og sagðist vera mannræktandi með frelsi að leiðarljósi hvað sem það nú þýðir. Dag einn lét ég reyna á frelsið og svaraði blogfærslu mannsins. Svarið var stutt, kurteist en ósammála. Nokkru seinna þegar ég ætlaði að láta aftur reyna á frelsið og kærleikann sagði bloggið að búið væri að loka á þessa IP tölu, takk fyrir. Þetta var þá frelsi og ást á léttri ritskoðun.
Næsti bloggari sem varð á vegi mínum sagðist vera “Áhugamaður um umburðarlyndi og sanngirni, fólk og fyrirbæri, staði og siði, hið mannlega drama, sultugerð og margt fleira.” Ég varð því pínu hissa þegar kallinn lokaði á comment frá mér. Kannski móðgaðist hann eitthvað þegar ég líkti honum við brauðsneið með sultu en það var vel meint. Umburðarlyndur áhugamaður um sultugerð kunni ekki að meta eina sultubrandaranum sem ég kann. Púff, það er erfitt að vera til.
Þriðji ritskoðararinn er borgarfulltrúin Sóley bjargar heiminum. En þessi björgunarkona kunni ekki heldur að meta endursagðan brandara. Í þetta skiptið sendi ég henni skoðun Guðna Ágústssonar á stöðu konnunnar. En konur eiga að vera fyrir aftan eldavélina! Þrátt fyrir allt tal mannréttindafulltrúans um mannréttindi gilda þau ekki um fólk sem segir lélega brandara. Það á bara að banna svoleiðis og ritskoða.
Þó ég lifi þessi stóráföll vonandi af er óneitanlega skondið að þeir sem telja sig vera fylgjandi frelsi, mannréttindum, umburðarlyndi og sanngirni hafa verið duglegastir að loka á comment frá mér. Skítt með alla hina sem segjast ritskoða og passa upp á dónaskap. Eða þá sem segja ekkert um sig og sínar skoðanir. Þetta er ekki ósvipað og segjast vera umburðarlyndur rasisti.
Ég spyr, hvað er að? ég hef verið drukkin á minni blogg sýðu og menn hlegið og gert grín að mér. En dyrnar standa alltaf opnar. Svo ég bara skil ekki svona fýlu hátt. Auðvitað er hægt að kúga á sig. En það er ekkert, just move on! Það er alltaf hægt að gera betur. Svo þessir sem byrja að loka á fólk af blygðun, er þetta ekki bara shemails bara ekki komnir eða komin út úr skápnum?
Svá góðr
1
Menn mega kalla innleggin mín eitthvað rán, eða tilraun til að endurskrifa vefinn. Menn mega jafnvel kalla mig tröll, ekki skipti ég mér af því.
Mér finnst þessi tvöfeldni hinsvegar afskaplega ömurleg. Heiðarleiki er sjaldgæfur eiginleiki, hræsni er hinsvegar algeng.
Sá sem skrifar þessa grein hér fyrir ofan er að kvarta undan ritskoðun á blogsíðum, hann skrifar innleggið á vef sem ritskoðar hart.
Hræsni? Já ef þú spyrð mig.
Svá góðr
0
Held að það séu nógu margar raddir sem syngja hina röddina þó tröll eins og Hafþór Örn komist ekki upp með að ræna og endurskrifa Kryppu!
Svá góðr
2
Það er víða hægt að finna hræsni og tvöfeldni á netinu.
Þessi vefur til dæmis þykist mynda mótvægi við einhæfa sýn hefðbundinna fjölmiðla, en allar athugasemdir sem þremur, eða fleiri, líka ekki við eru sjálfkrafa faldar.
Maður hefði haldið að vefur sem gefur sig út fyrir að veita mótvægi við einhæfni, myndi fagna fjölbreytni. En svo er ekki, þeir bæla niður fjölbreytni og stuðla að einhæfni.
Eins og ég segi, það er víða hægt að finna hræsni.
Svá góðr
0