Einkennileg verðlagning í búðum Krónunnar hefur oft farið í taugarnar á mér. Hvort um vísvitandi blekkingar sé að ræða eða bara smá tölvumisstök hef ég ekki upplýsingar um. En þetta lýsir sér þannig að kannski eru þrjár bragðtegundir af sömu vörunni hlið við hlið í hillu. Tvær kosta það sama en sú þriðja er miklu dýrari en hinar. Fyrst hélt ég að innkaupsverðið væri bara hærra en í öðrum búðum kosta allar bragðtegundirnar það sama. Svo sú skýring flaug strax í ruslið.
En nú hef ég tekið eftir öðru sem fer í taugarnar á mér. Sama vara í stærri umbúðum kostar oft hlutfallslega miklu meira en varan í smápakkningum. Ég rakst á Freyju hrís í Nóatúni á 248 krónur fyrir 120 gr. Við hliðina var pakkning með 200 gr. og kostaði hún aðeins 548 krónur eða eitthvað álíka. Síðan var Nóa súkkulaði ódýrara í 100 gr. pakka en 200 gr.
Þegar ég kom að búðarkassanum spurði ég afgreiðslupiltinn hvernig stæði á þessu. Hann yppti bara öxlum og sagði að hægt væri að kaupa notaða bíla á 5000 kall og farsíma á 200 krónur. Hann vissi reyndar ekki hvar eða hvenær en hafði heyrt af því. Ég reyndi ekki að ræða þetta mál frekar við þennan skýra unga mann og hélt brosandi út í umferðina.
Spurning mín til þeirra sem verðleggja vörurnar í Krónunni og Nótatúni er þessi: Er verið að blekkja viðskiptavini eða er þetta bara tilviljanakenndur fíflagangur?
Mynd: Luis Miguel Bugallo Sánchez 
Þetta er gamalkunnugt trix og gæti sem best verið kennt í “viðskiptasálfræði.” Magnafsláttur er oft auglýstur og af því leiðir að neytandinn ímyndar sér ósjálfrátt að hann fái meira fyrir peningana með því að taka stærri pakkninguna.
Í einhverjum tilvikum getur verið um að ræða mismunandi innkaupstíma og innkaupsverð, en langoftast er bara verið að plata okkur.
Gott eða slæmt:
2 
0