Lemjum einn ESB sinna, dagurinn í dag

ESB er helvíti fyrir bændur, ESB er helvíti fyrir sjómenn, ESB er hins vegar himnaríki embættismanna með reglustrikur í rassgatinu.  Á Útvarpi Sögu var Sigríður Jónsdóttir bóndakona að segja sitt álit á ESB í þættinum ESB, nei eða Já.

Í hennar máli kom fram að allt tal ESB sinna um bættan hag íslensks landbúnaðar með betra aðgengi að mörkuðum og útflutningi á íslenskum lífrænt ræktuðum afurðum væri ekki bara tómt kjaftæði heldur lygi.  Stefna ESB gagnvart landbúnaði norðarlega í sambandinu væri alveg þveröfug við það sem Íslendingar eru að gera.  ESB vill innilandbúnað með aðfluttu fóðri en Íslendingar væru með sínar rollur og beljur útí í hagi eða upp á fjöllum étandi heimatilbúið gras.

Lífræn ræktun væri síðan bara einhver frasi til að veifa framan í höfuðborgarbúa.  Íslenskur landbúnaður væri hreinlega ekkert “lífrænn” vegna aðstæðna.  Sérstaklega ef áburður væri skoðaður.  Í máli hennar kom einnig fram að ef af inngöngu yrði myndi kúabúum fækka og rollubændur gætu líka farið með bænirnar sínar.  Allt tal um að rollubændur yrði bara í góðum málum eftir inngöngu byggði á þeirri forsendu að þeir yrðu hvort sem er komnir í vond mál áður sambandið tæki yfir stjórn landbúnaðarmála.

Mótaðili hennar í þættinum hafði ekki mikinn áhuga á beljuprumpi en taldi nauðsynlegt að ganga í sambandið til að þurfa ekki að borga 1500 kall fyrir einhvern dýrindis kaffibolla í Kaupmanahöfn.  Það væri hreinlega öllu fórnandi til að fá gáfaða útlendinga til að stjórna heimskum Íslendingum og geta keypt kaffibolla á Strikinu fyrir 950 krónur ekki 1500 kall.

Þessi ESB sinni er alveg dæmigerður.  Ég legg því til að hver og einn nái í prik og lemji einn ESB sinna í dag.  Til að sjá hvort hann læknist af þessari geðsýki.  Ef ekki má alltaf grípa til róttækari aðgerða í anda portúgalskra fasista.