Íslenskt okur, má bjóða þér?
Verð í búðum á Íslandi er hátt, mjög hátt. Maður þarf samt ekki að láta bjóða sér algjört okur á ýmsum vörum. Heldur getur maður pantað þær beint frá Bandaríkjum í gegnum netið. Myndavélar, tölvur, golfdót, varahlutir, fatnaður og margt fleira kostar 20-50% minna en nákvæmlega sömur vörur hérna út í búð. Þvílíkt okur segi ég bara.
Sagði ég 20-50% minna. Stundum er dæmin meira sláandi. Dell Alienware 11x kostar heilar 299.900 hjá ESJ.IS og þykir ESJ mönnum þetta greinilega sanngjarnt því þetta er tilboðsverð og ekki veittur afsláttur af vöru. Nákvæmlega sama tölva kostar 1100 dollara í Bandaríkjunum eða litlar 130.000 krónur fyrir utan skatt og flutning. Það gera um 175.000 krónur en þá er líka innifalinn bílstjóri sem keyrir vöruna heim til þín sem EJS menn gera ekki. Fyrir 70% hærra verð og engan bílstjóra er þessi díll frekar lélegur.
Annað dæmi er myndavél sem kallast Panasonic Lumix TZ20 og selst fyrir litlar 84.900 hjá Beco.is. Sama vél kostar hjá P&H um 320 dollar sem gerir 55.000 krónur með bílstjóra og 25.5% vel smurðum Steingrími ofan á. Þetta er einnig mjög lélegur díll þó ég segi sjálfur frá.
Fyrir þá sem hafa gaman af golfi þá er einnig hægt að gera betri kaup í gegnum netið. Titlest pro V1 boltar kosta 10.500 krónur 12 saman í kassa á Íslandi. Þessir sömu boltar eða allavega einhverjir sem líta eins út kosta um 6700 krónur úti. Það er meira en 50% verðmunur. Að vísu borgar sig ekki að flytja 12 bolta með FedEx en ef þú bætir einni golfkylfu með og kannski golfhönskum þá er dæmið farið að líta öðruvísi út.
Titleist Permasoft golfhanski kostar í Golfbúðinni Hafnarfirði litlar 3900 krónur. Sérstaklega góður díll segja sumir miðað við gæðin. Þegar betur er að gáð á netinu er hægt að finna nákvæmlega sama hanska á tæpa 12 dollara eða rúman 2000 kall með skatti og skyldum. Er þetta í lagi?
Bláber í boxi kosta 600 krónur hérna heima en rúmar 300 krónur í Bretlandi. Brauðið er síðan allt verulega ódýrara í Bretlandi en hérna heima. Kannski má skýra þennan verðmun með rotvarnarefnum. Eða bara að Íslendingar eru vanir að láta okra á sér. Eru hreinlega þakklátir að einhver nenni að selja þeim vörur alveg sama hvað draslið kostar.
