Hjarðhegðun í heilbrigðiskerfinu

Gera má ráð fyrir að allt að 200 einstaklingar látist ár hver af völdum mistaka á sjúkrahúsum.  Það er eflaust hættuminna að fara í Detox hjá Jónu Ben, segir hjúkrunarfræðingur.

Auðbjörg Reynisdóttir, hjúkrunarfræðingur, skrifar í Fréttablaðið á mánudaginn, um læknamistök, dauðsföll vegna þeirra og þöggun innan heilbrigðiskerfisins.  Hún vill bæta kerfið með rannsóknum og væntanlega upprætingu á ‘skemmdum eplum’ innan sjúkrahúsanna.

Afstaða heilbrigðiskerfisins er að mörgu leiti skiljanleg.  Læknar eru í þeirri ómögulegu aðstöðu að þurfa að skipta sér af lífi annarra, bókstaflega, til að reyna að bjarga lífi þeirra, eða draga úr óþægindum og bæta lífsgæði.  Þeir þurfa að réttlæta fyrir sjálfum sér að stundum deyja sjúklingar vegna ákvarðana þeirra, og stundum hefðu sjúklingar lifað, ef þeir hefðu ekki gert eitthvað, sem jafnvel var “rétt” og samkvæmt bókinni.

Hjúkrunarkonan talar heldur ekki um alla þá sem deyja vegna rangrar lyfjameðferðar eða of stórra skammta af lyfjum, en lyfjaframleiðendur hafa þann leiða ósið að mæla með hærri skömmtum af lyfjum sínum heldur en þyrfti til að ná fram jákvæðum áhrifum fyrir flesta.

Hún agnúast réttilega út í hjarðhegðun og þöggun í kerfinu og málpípum þess og segir:

Mér finnst fjölmiðlar bregðast landsmönnum nú eins og í umræðum um fjármálakerfið, þeir greina ekki hvað er aðalatriði og hvað er aukaatriði og láta flækja sig í umræðum um aukaatriði eða þagga niður það sem skiptir mestu að halda á lofti. Umræðan um læknamistök hefur komið nokkrum sinnum upp en ávallt kafnað af einhverjum ástæðum. Heilbrigðisstarfsfólk þorir ekki að tjá sig.

Rannsóknarskýrsla Alþingis fjallar þó nokkuð um siðleysi og hjarðhegðun, sem ég er sannfærð um að sé til staðar í heilbrigðiskerfinu líkt og í fjármálakerfinu. Vonandi höfum við lært af efnahagshruninu og rannsóknarskýrslunni.

Þarna liggur gullið grafið.  Það sem við þurfum að læra á hruninu er einmitt að forðast það að láta hjarðhegðun ráða og að fylgja straumnum eins og húsdýr án höfuðs.

Heilbrigðisþjónustan á að halda áfram að vera þjónusta.  Leyfum ekki að hún verði “yfirvald”, heilbrigðisyfirvöld.  Það sem ég á við er sama og um lögregluna, við viljum lögregluþjóna en ekki lögregluyfirvöld með sína teisa og böðlabúninga.

Þöggum ekki raddir sem gagnrýna lyfjarisa og bóluefni þeirra.  Fólk á alltaf að geta valið sjálft.  Aldrei má gangast undir nauðabólusetningar eða nauðaaðgerðir frá heilbrigðiskerfinu.  Fólki er einnig hollara að skilja að heilbrigðiskerfið er ekki guð almáttugur, heldur er það mannað venjulegu fólki sem er mannlegt og gerir mistök.  Landlæknir hefur ekkert merkilegri skoðun á bólusetningum heldur en bara ég og þú.  Hann á aldrei að geta neytt fólk til að leita til heilbrigðiskerfisins frekar en það vill, og fólk á að skilja að það er áhætta fólgin í allri lyfjagjöf og læknisaðgerðum.

Ekkert er öruggt nema skattar og dauði.  En við getum þó sigrast á sköttunum.

Áskorun gegn þöggun í heilbrigðiskerfinu

CC mynd Rob Speed