
Þegar Gullvagninn var unglingur var bjórinn bannaður og strákarnir í plássinu gerðu sér það til skemmtunar að gerast í örstuttan tíma, ólöglegir innflytjendur á beisinn.
Keflavíkurflugvöllur hafði mikið seiðmagn á árunum fyrir 1989. Þá var bjórinn alger lúxusvara á Íslandi, hvergi fáanlegur nema hjá einstaka farmönnum og svo smyglaður með skipum eða af beisnum.
Þó unglingarnir gætu drukkið “löglega” íslenskt brennivín í kók, eða kirsuberjavín, eða landa, og orðið svo ofurdrukknir og farið á sveitaball í Stapanum, þar sem slagsmál og uppköst voru iðkuð, þá þótti það ekki lítið afrek að skríða upp á völlinn, undir girðinguna þar sem hún var götótt og sækja eðalveigina búðvæser úr sjálfsölum sem tóku 25 centa peninga.
Það var þó ekki alveg hlaupið að því að framkvæma þessa aðgerð. Sekúrítí liðar keyrðu um á eftirlitsvögnum og skiptu sér hiklaust af grunsamlegum mannaferðum. Venjulegir ‘kanar’ voru falskir eins og gítarinn hans Árna Johnsen í janúar, brostu við þér og grínuðust, en strax og þú snérir baki í þá, þá voru þeir komnir í símann að klaga. Það var líka langur vegur frá girðingunni og að sjálfsölunum, og líka langt frá girðingunni og heim í bæinn, með þunga íþróttatösku fulla af búðvæsi. Að auki var freistandi að setjast bara niður einhversstaðar nærri sjálfsalanum og innbyrða fenginn starx, áður en hann væri gerður upptækur, en sú varð oft raunin.
En nú fæst bjór í hverju krummaskuði og herinn er farinn. Girðingin er líka farin, eða færð til og verndar nú eitthvað “öryggissvæði”, sem hljómar hrottalega fúlt, ekkert nema síkúrítí og enginn bjór.
Bandarísk stjórnvöld hafa greinilega haft svo góða reynslu af kebblavíkurgirðingunni, að þau ákváðu að setja svipaða, en miklu öflugari girðingu á landamærin við Mexíkó, til að hindra flæði fólks og smyglvarnings í trássi við lög og síkúrítí.
Girðingin var reist, en til að gera þetta ekki of erfitt fyrir ólöglegu innflytjendurna, þá er girðingin aðeins 700 mílur, en landamærin eru 2.000. Að auki virðist hún ekki vera samfelld, heldur koma göt í hana með reglulegu millibili, þannig að smyglarar og gamalmenni, sem ekki geta klifið girðinguna, geta þá bara labbað eina mílu eða svo meðfram henni og komið að ógirtu svæði.
Girðingin er ekki að sinna hlutverki sínu, en það fer þó auðvitað eftir skilgreiningu á því hlutverki. 7.000 byggingaverkamenn, 350 verkfræðingar og 19 byggingafyrirtæki sem hafa byggt mannvirkið sem kostar um 3 milljarða dollara, fyrir þá er girðingin alveg að virka.
Fyrir flesta fríska innflytjendur er girðingin ekkert annað en lítilsháttar hraðahindrun. Með eftirlitsmyndavélum má sjá hvernig fólk klífur hana án mikilla vandræða. Í einu slíku myndskeiði má sjá hvernig útsjónasamir bifreiðaeigendur byggja dálítinn stökkpall og þruma svo yfir girðinguna á pallbíl sínum, eins og þeir séu of seinir í kokteilboð í Los Angeles.
Ekki hefur hægt á fíkniefnasmygli, né hefur girðingin girt af “hryðjuverkastarfsemi”. En að vísu er ekki hægt að rekja neinn af þeim 29 hryðjuverkaatburðum sem hafa átt sér stað í Bandaríkjunum á síðustu 25 árum til Mexíkó. Svo virðist sem hryðjuverkamenn vilji frekar koma til landsins með lúxus í þotum og sprenginærbuxum.
Ef girðingin hefur haft einhver áhrif, þá er það helst að Mexíkanar hafi neyðst til að nota fáfarnari leiðir á eyðimerkursvæðum, sem hefur aukið dánartíðni innflytjenda, en nú er hún um tveir innflytjendur á dag.
Fyrr á árinu frysti Öryggisráðuneyti Heimalandsins fjármögnun verkefnisins. Viðhaldskostnaður á næstu 25 árum er áætlaður 49 milljarðar dollara, samkvæmt nýrri heimildarmynd um girðinguna, “The Fence” eða “La Barda”, sem sýnd er á HBO í kvöld.
Mynd CC E. Vön Zita

Ekki gleyma heldur að nú eru þeir byrjaðir að vakta landamærin með ómönnuðum flugvélum (UAVs), alveg eins og í AfPakistan.
Svá góðr
1