Flensusprautan ver aðeins 1,5% bólusettra

Ný vísindaleg rannsókn sem birt er í The Lancet sýnir að flensusprautur verja í besta falli aðeins 15 af hverjum 1.000 bólusettum fyrir flensunni, eða 1,5%.

Þrátt fyrir þessar sláandi lélegu niðurstöður, sem er jafnvel verri en mat Heilsuvarðarins Mike Adams, sem hafði lýst því yfir að flensubólusetning verði í mesta lagi 2% bólusettra, þá er þessari rannsókn flaggað af spunameisturunum sem “sönnun” fyrir virkni bólusetninga.

En hvernig er hægt að snúa hroðalegum ósigri yfir í “sönnun” fyrir sigri?

Þar komum við að kjarna sniðugs bandarísks máltækis:  “There are lies, damned lies and then statistics!”  Stigveldi lyganna er eftirfarandi: Lygar, bölvaðar lygar og svo tölfræði.

Heilsuvörðurinn Mike Adams las rannsóknina og rýndi í tölfræðilega þáttinn.  Þá kom eftirfarandi í ljós:

Í könnuninni voru tveir hópar.  Bólusettir og svo óbólusettir. 

97,3% óbólusettra fengu ekki flensuna.  Þeir hefðu ekki haft neitt gagn af bólusetningu.  Eftir standa 2,7% sem fengu flensuna.

98.8% bólusettra fengu ekki felnsuna, en 1,2% bólusettra fengu flensuna.

Gefum okkur að við trúum þessum niðurstöðum, sem er alls ekki sjálfgefið þegar langflestar rannsóknir eru fjármagnaðar beint eða óbeint af lyfjaiðnaðinum og því mikill hvati til að framleiða “rétta” vöru.  En segjum sem svo að þessar “góðu” niðurstöður séu réttar, þá þýðir það að í 1.000 manna hópi sem fengu bólusetningu hafi “aðeins” 12 fengið flensu, þegar 27 fengu flensu í 1.000 manna óbólusettum viðmiðunarhópi.  Sprautan “bjargaði” 15 frá flensunni, en það þurfti að bólusetja 1.000 manns til að “bjarga” þessum 15.

Bólusetningar eru ekki hættulausar, það fylgir þeim talsverð áhætta og margir segja að sú áhætta sé stórlega vanmetin, því fáir hafa hag af því að fylgjast með neikvæðu hliðum þessa ábatasama iðnaðar, meðan margir njóta góðs (fjárhagslega) af því að selja og bólusetja og ríkiskassinn virðist alltaf jákvæður fyrir fleiri bóluherferðum.

Þó spunameistarar geti kannski tölfræðilega sagt að “virkni bóluefnisins” sé 60% út frá þessum tölum, að 60% færri fengu flensuna í bólusetta hópnum, en af því svo fáir fengu hana hvort sem er, þá erum við að tala um 15 hausa af 1.000 bólusettum, þá kunna að vera aðrar leiðir til að draga úr áhættu á flensu, án þess að taka áhættuna á hliðarverkunum bólusetninga.

Hvað myndi til dæmis 1 matskeið af  lýsi daglega draga mikið úr líkunum á því að fá flensu?  Lyfjaiðnaðurinn hefur engan áhuga á að svara því, vill frekar setja strangar reglur um hámarksskammta vítamína með Codex Alimentarius, helst þannig að lýsi verði lyfseðilsskylt.  Vítamín eru í samkeppni við lyfin og einokunarkóngar elska reglugerðir.

En óháðir aðilar hafa raunar gert þessa könnun og niðurstöðurnar eru að D vítamín er 8 sinnum virkara heldur en flensusprautan í að koma í veg fyrir að fólk fái flensuna.

Að lokum til að skýra aðeins betur hversu tölfræðin getur verið skrítin skepna, þá skulum við taka ímyndað dæmi:

Nýtt, ímyndað bóluefni gegn brjóstakrabbameini hefur verið prófað af vel-fjármögnuðum handbendum lyfjaiðnaðarins og þeim tókst með herkjum að massa tölurnar þannig að það virðist koma í veg fyrir að 1 kona af 100 fái brjóstakrabbamein (bólusettar: 1 af 100 fá krabba, óbólusettar: 2 af 100 fá krabba), en að vísu veldur það nýrnabilun með öllum þeim hryllingi sem því fylgir hjá 4 konum af 100.

Markaðsmenn segja þá: “Þetta frábæra nýja bóluefni hefur 50% virkni!  En aðeins 4% verða varar við hliðarverkanir!”.

Frábært, ekki satt?  Einni konu af 100 “bjargað”, en fjórar af 100 lenda í nýrnavél og deyja jafnvel fyrir aldur fram.

http://www.naturalnews.com/033998_influenza_vaccines_effectiveness.html