Búist er við samþykki bandarískra yfirvalda fyrir markaðssetningu á Aquabounty erfðabreyttum laxi nú í sumar. Laxinum hefur verið erfðabreytt með erfðaefni úr öðrum tegundum svo hann vaxi tvisvar sinnum hraðar en eðlilegur lax.
Bandarísk yfirvöld gera litlar sem engar kröfur um að framleiðendur sanni öryggi þessara skepna til manneldis, þau hafa samþykkt málaflutning líftæknifyrirtækja um að erfðabreytt lífvera sé í engu frábrugðin lífverum sem ekki er erfðabreytt með öfgafullum hætti á rannsóknarstofu, heldur breytast ef til vill á þúsundum ára um brot af því sem gert er að geðþótta í líftæknifyrirtækjunum.
Á sama tíma hafa yfirvöld einnig samþykkt málflutning sömu aðila um að erfðabreytingar þeirra séu svo byltingarkenndar að þau megi taka út einkaleyfi á erfðaefnið og þar með opnað ormagryfju og pandóruöskju siðferðilegra spurninga varðandi eignahald auðhringja á sjálfu lífinu á jörðu.
Bandarísk stjórnvöld munu samþykkja þennan laxóskapnað í bullandi mótbyr fólksins í landinu, sem fær ekki einu sinni að vita hvort innihaldsefni í vörum eru erfðabreytt eða ekki, því yfirvöld hafa samþykkt álit líftæknifyrirtækjanna um að erfðabreytt skrímsli séu alls ekki frábrugðin eðlilegum jurta og dýrategundum þegar rætt er um öryggi, þó á sama tíma séu þau “hugverk” sem séu einkaleyfishæf.
Í kjölfar laxaóskapnaðarins má búast við svínaskrímslum á stærð við hesta, hænum sem unga aðeins út hænuungum (engir hanar), og forljótum nautgripum á stærð við Þorgilsbola með lánsgen frá hundöpum. Kveikið nú á grillunum, nammi!
Af hverju?
Dr. Helen Wallace frá Genavaktinni sem berst fyrir því að erfðatækni sé aðeins notuð til almannaheilla varar við því að erfðabreyttir laxar sem sleppa út í umhverfið sé alvarleg ógn við náttúrulega laxastofninn.
Pete Riley frá GM Freeze segir enga kosti við erfðabreytta matvælaframleiðslu, framleiðslan sé ekki meiri en með hefðbundum landbúnaði, ekki þurfi minna af arfa og skordýraeitri né séu lífverurnar þolnari gegn sjúkdómum.
Af hverju er þá verið að brasa þetta?
Áróðursmeistararnir vilja koma þeirri hugmynd inn hjá fólki að hungraðir fái nú loksins að borða í útópíu erfðabreytta jukksins. Í sumum tilfellum (til dæmis Bill Gates), þá vilja þeir samtvinna erfðabreytt matvæli og fólksfækkun til að vinna bug á hungri og fátækt. Ekki ósvipað Malthúsi og fyrri mannkynbótafrömuðum sem litu með köldum exelformúlum á vandamálið og ályktuðu að með því að drepa fátæka fólkið væri hægt að útrýma fátækt.
En það er augljós villa í þessari röksemdafærslu. Fátækt og hungur hafa lengi fylgt okkur. Líka þegar fáir byggðu jörðina. Þannig dugar fólksfækkun ein og sér ekki til að lækna fátækt og hungur, jafnvel þó einhverjir séu tilbúnir að “lina þjáningar” hinna hungruðu með ófrjósemi, líffærabilunum og dauða, sem eru gjarna fylgifiskar mikillar neyslu á erfðabreyttu jukki.
Ekki nóg með það, heldur framleiðum við nú þegar alveg nóg af mat til að allir geti borðað nægju sína. Meira að segja án þess að við vesturlandabúar hættum að fá okkur of mikið á diskana og henda leyfunum í ruslið. Framleiðendur sjálfir farga ógrynnum af mat þegar þeir misreikna sig um eftirspurnina, eða þegar góð ár eru og uppskeran mikil. Þeir farga þessu frekar en að selja ódýrt til okkar, eða til hinna hungruðu. Flutningskostnaður er hluti af vandamálinu, ef þú ert að urða 2000 lambaskrokka á Íslandi til að koma í veg fyrir verðfall vegna offramboðs, þá er það mun ódýrara en að mæta með þetta á póstskrifstofuna og kaupa frímerki í kældum flutningum til Afríku eða annarra neyðarsvæða.
Erfðabreytt matvæli munu ekki breyta þessum grunnforsemdum, hvort sem þau geta uppfyllt innantóm loforð um meiri og hagkvæmari framleiðslu eða ekki.
Raunverulega ástæðan fyrir baráttu líftæknifyrirtækja fyrir erfðabreyttu jukki hefur nefnilega ekkert að gera með hjálparstarf eða mannúð, en allt snýst það um einkaleyfi og einokun á fæðukeðjunni.