Kosningaóðir landsmenn
Of flókið að kjósa rétt
Þrír ungir menn söfnuðu stefnumálum flokkanna á eina vefsíðu í því markmiði að unga fólkið gæti ‘appað’ kosningarnar með nokkrum strokum á spjaldtölvu eða farsíma sína. Þeir fengu svo milljóna króna kynningu með margra mínútna fréttainnslagi í aðalfréttatíma sjónvarpsins í síðstu viku.
Þeir Kristján Ingi Mikaelsson, Ragnar Þór Valgeirsson og Ásgeir Vísir segja sjónvarpið úreldan miðil fyrir þá [þeirra aldurshóp] og að þessi hópur nenni ekki að horfa á fólk tala saman og takast á um málefni, heldur vilji bara lesa einhvern auglýsingatexta og velja það sem glansar best.
Framboð til Alþingis hafa aldrei verið fleiri. Kristján Ingi segir vefsíður stjórnmálaflokkanna ekki nógu aðgengilegar. „Það er leiðinlegt að lesa nokkrar blaðsíður um eitt stefnumál. Það nenna því mjög fáir allavega. VIð höfðum samband við alla flokkana og báðum þá um að senda okkur að hámarki 200 orð fyrir hvern málaflokk. Það var markmiðið hjá okkur að geta lesið einn málaflokk á nokkrum mínutum og fá þægilega yfirsýn yfir hvað flokkurinn vill og geta borið það saman við aðra flokka.“
Hugmynd þeirra drengja er góð og gild, en með útfærslunni fellur hún um sjálfa sig. Það er góð hugmynd að draga saman og einfalda alla orðræðuna. Stjórnmálamenn eru oft nefndir “atvinnulygarar” vegna þess hversu liðlega þeim hefur tekist að beita nútíma fjölmiðlum fyrir áróðursvagn sinn og virðast allir meira og minna hafa hlotið herþjálfun í spunalistinni, þar sem hvaða spurningu sem er má henda á lofti og snúa þannig að þeir geti talað fagurgala um sjálfa sig og flokkinn. Það hjálpar svo til að “fréttamenn” nútímans leggja ekki í að véfengja nokkuð sem fellur af vörum þessara hálfguða, nema það séu föllnu englarnir, olnbogabörnin á þingi, svo sem Birgitta og félagar eða kannski Árni Johnsen, eftir að veiðileyfi var gefið út á hann í kjölfar þess að hann beitti skapandi launauppgjöri vegna hálfgerðrar sjálfboðavinnu við samfélagsmál.
Grunnhugmyndin var sem sé góð, að sjóða burtu bullið og gefa fólki sem nennir ekki að hugsa sjálfstætt um þessi grundvallarmál samfélagins samt tækifæri til að mynda sér einhverja skoðun um hvernig best sé að beita kosningarétti sínum.
Gallinn í útfærslunni liggur hinsvegar í því að birta ómeðhöndlaðar glansmyndir þessara flokka sem raunverulegan stórasannleik um stefnuna. Það er í lagi að taka við styttum yfirlýsingum þeirra sem inntak í ferlið, en það sem vantar er túlkur á bullið. Tökum hér lítið dæmi, glansmynd Bjartrar framtíðar á stefnu flokksins í skuldamálum heimilanna.
Flokkur
Túlkuð stefna
Frumgögn
Björt Framtíð
Við viljum svæfa allar hugmyndir í nefnd og gera ekkert næstu 4 árin, nema ganga í ESB. Evran kemur svo einhverntíma og eins og sjá má í löndum eins og Grikklandi, Kýpur, Írlandi og Ítalíu, þá lagast allt af sjálfu sér bara með því að hafa öðruvísi útlit á peningaseðlunum.
Þar til stöðugri gjaldmiðill býðst… Við viljum skoða allar hugmyndir… Við viljum meina að þar skipti stöðugri gjaldmiðill meginmáli… (lesa allt bullið)
Allt er hægt, xB
Margir láta griðungslega um þessar mundir vegna stefnu Framsóknarflokksins fyrir alþingiskosningarnar 2013. Menn tala um vanstillt kosningaloforð, kosningavíxla og töfrabrögð.
En Framsókn má eiga það að þeir hafa stefnu sem höfðar til kjósenda. Fólk er búið að átta sig á því að hægt er að leiðrétta þann skuldabagga sem sendur er holt og bolt til heimilanna, sem í “góðærinu” höfðu ekki kost á kúlulánum án ábyrgðar heldur aðeins gengis- eða verðtryggðum lánum. Gengistryggðu lánin voru snögg að ganga frá fólki í kjölfar hrunsins, verðtryggingin nagar rólega burtu eignir fólks en hefur sömu niðurstöðu.
Leiðrétting þessara lána er ekkert erfiðari en tugmilljarða “aukin fjárfesting” í IMF, endalausar afskriftir kúlulána betra fólksins, gjaldþrot kennitöluflakkara eða skattleysi auðhringja, alþjóðasinna og álhausa.
Framsókn hefur verið samkvæm sjálfri sér frá hruni. Sigmundur Davíð hefur talað skynsamlega fyrir sanngjarnri leiðréttingu á lánum heimilanna, andstöðu við fjárkúganir í formi Icesave og andstöðu við inngöngu í ESB og upptöku á handónýtri evru sem við höfum enga stjórn á, né tekur tillit til okkar efnahagsumhverfis.
Í gær bloggar Bjarkarfaðir og er pirraður á því að fylgi Framsóknar endurspeglar samræmi í stefnu flokksins og þjóðarviljans. Verkalýðsforinginn telur fráleitt að afnám verðtryggingar sé möguleg, nema með því að taka upp evru. Í heimi þessa manns er það algild niðurstaða að verðtryggð lán séu hagstæðari en óverðtryggð vegna þess að vextir á óverðtryggðum eru hærri.
Þetta er bölsýnisvaðallinn á sterum. Við getum ekkert gert fyrir heimilin, bara lífeyrissjóðina, fjármagnseigendur og betra fólkið. Auk þess væri stefna Framsóknar brot á alþjóðalögum:
Guðmundur segir aldeilis fráleitt að láta erlenda kröfuhafa bankanna taka á sig 240 milljarða króna skuldaniðurfærslu sem formaður Framsóknarflokksins lofar þjóðinni. Það er ekki annað en hrein og bein þjóðnýting sem sé skýrt brot á þeim alþjóðasamningum sem Ísland hafi skuldbundið sig til að virða.
En við búum nú í breyttum heimi.
Draumalandið ESB hefur þegar sett fordæmið. Enginn mun taka eftir smávægilegri valdbeitingu Íslendinga á hrægammasjóðsfjárfestum. Á Kýpur missa menn rúm 60% af venjulegum innstæðum hærri en skitnum 15 íslenskum millum og fá restina greidda í handónýtum hlutabréfum. Samtals tap upp á 100% af upphæðum yfir 15 druslulegum íslenskum milljónum. Hver færi að fetta fingur út í það þó einhverjir hrægammasjóðir missi af væntum hagnaði sínum á fjárfestingu sem þegar hefur skilað þeim gríðarlegum hagnaði?
Allt tal um “alþjóðasamninga,” evruna (í alvöru?) og illa meðferð á útlendum fjárfestum er hlægilegt rugl. Við getum og eigum að leiðrétta fyrir heimilin og senda reikninginn lóðbeint til fjármagnseigenda, sem hvort sem er stýra verðbólgunni í landinu og hafa haft sjálftöku á vexti í formi verðbóta.
Það er ekki þar með sagt að Framsókn sé endilega besti kosturinn á kjörseðlinum.
Framsókn er nefnilega gagnrýnd á röngum forsemdum. Það er ekki stefnan sem er kúkú. Það er sagan. Framsókn er einn vængur fjórflokkshrægammsins. Sá fugl getur galað fallega, en efndirnar eru ekki alltaf vísar. Þar má nefna Steingrím nokkurn hjá vinstri grænum, sem söng fallega í hruninu um skjaldborgir og andstöðu við IMF, ESB og fjármagnseigendur. Steingrímur fer langleiðina í að fá nýja skilgreiningu í íslensku orðabókinni, ekki ósvipað og Quisling nokkur fékk í norskunni.
Að lokum verður samt að nefna að Framsókn á sér nokkra vörn þegar kemur að efndum kosningaloforða. Þeir efndu jú 100% lánin á sínum tíma, en það varð okkur ekki til gæfu og gæti hafa fóðrað upphaf bólunnar. Peningar eru jú skapaðir úr skuldum og þegar skuldir aukast, þá fá púkarnir á fjármálafjóshaugnum meira fjármagn að leika sér með.
Leiðrétting verðtryggðra lána heimilanna hefur þó öfug áhrif. Hún minnkar fjóshauginn og verður áburður á tún efnahagslífsins. Vonum bara að Framsókn standi föst við stefnu sína.
Skuldaniðurfærsla Sigmundar Davíðs brot á alþjóðasamningum
Uppvakningar með kosningarétt
Jónas Kristjánsson blaðafaðir áætlar að þriðjungur þjóðarinnar séu þegnar sem hlýða yfirvaldinu og séu trúir fjórflokknum.
Þegnar er kurteislegt orð yfir þræla. Þegnar krúnunnar eða Sovétsins eru ekki fullvalda borgarar eins og við. En við erum ekki fullvalda borgarar ef við erum heilaþvegnir plastmenn sem hafa engar skoðanir, engin prinsipp og fylgja bara “leiðtogum” eins og beljur elta bóndann.
Þessi beljumenni geta þó móðgast, og þegar þeir móðgast út í sjálfstæðisflokkinn eða samfylkinguna, þá bara kjósa þeir heilalaust Framsókn eða Svarta framtíð.
