1) Þóra Arnórsdóttir segist ekki vera Samfylkingarkona. 

2) Hún hefur ekki skoðun á Evrópusambandinu.

3) Vill ekki segja hvað henni finnst um nýja stjórnarskrá.

4) Telur ekki viðeigandi að segja sína skoðun á gömlum forsetum.

5) Neitar að tjá sig um Icesave.

6) Vill ekki tjá sig um krónuna, ekki hlutverk forseta.

7) Vill gera upp fortíðina en ekki á kostnað framtíðarinnar.

8) Vill verða sameiningartákn sem allir geti litið upp til.

Miðað við þessi svör þá held ég að Þóra sé að leita sér að þægilegu innistarfi sem gefi vel í aðra höndina.  Hún reynir ekki einu sinni að segja eitthvað gáfulegt.  Öll hennar svör eru nánast “No comment”.  Bitastæðasta svarið hennar sem þó segir mér ekkert er að hún vill verða sameiningartákn.  Kannski vill hún að þjóðin sameinist um að hafa ekki neina skoðun eins og hún.

Þóra er villuljós sem vill leysa stóra vitann af hólmi.  Hún er rottan sem vill éta matinn okkar.  Hún er sameiningartákn fyrir þá sem vilja halda í gamla Ísland.  Þar sem engin hafði neina skoðun og öllum átti að vera sama um hvað gerðist bak við tjöldin.  Helsta gagnrýni Þóru og félaga hennar í Samfylkingunni sem hún þó kannast ekkert við er að Ólafur lamdi ekki vini hennar í hausinn þegar þeir stálu úr bönkunum.  Ólafi forseta ber að skipta út vegna þess að hann gerði ekkert á móti Björgólfi, Jóni, Ólafi, Finni og félögum.

Ólafur út vegna afskiptaleysis en Þóru inn því hún lofar að hafa ekki skoðun á neinu og gera ekkert.   Þversögn eða hræsni?  Það er spurning en Þóra lofar þó að vera málsvari Íslands í útlöndum og beita sér í þágu fyrirtækja erlendis eins og Ólafur.  Spurning hvort hún ætlar að vera vandlátari og bara hjálpa litlum tveggja manna einkafyrirtækjum sem hún þekkir ekki neitt?

Þóra Arnórsdóttir forsetaframbjóðandi er afabarn Hannibals Valdimarssonar, frænka Jóns Baldvins og einn af stofnendum Evrópusamtakanna.  Hún er líka fjölmiðlakona og sem slík afar vel þekkt meðal þjóðarinnar ef ekki sú þekktasta.  Hún hefur verið virk í Alþýðuflokknum og síðar Samfylkinguni.  Hennar helstu samstarfsmenn þar á bæ eru Hrannar B. Arnarsson og Róbert Marshall.

Það er því ljóst að Þóra er ekki einhver vel gefin og frambærileg sjónvarpskona út í bæ heldur ættarlaukur of ljótustu sort.  Hún er í sama flokki og Bjarni Ben, Guðmundur Steingrímsson o.s.fr.  Hún er fulltrúi gamla tímans með stóru G-i.

Þetta ástand er gjörsamlega óþolandi og stærsta vandmál þjóðfélagsins fyrr og síðar.  Ekki nóg með að Þóra sé ljótur ættarlaukur sem telur sig vera fædda til að ráðskast með aðra.  Hún er líka svokallaðar hliðvörður(gatekeeper) sem stjórnar flæði upplýsinga ofan í þjóðina.  Hvað má ég sjá og heyra.  Hvaða upplýsingar eiga heima í sjónvarpi allra landsmanna.

Ferill Þóru og fleiri ráðamanna er algjörlega fyrirsjánlegur.  Góðar ættir, ungliðapólitík, háskóli, fjölmiðlar og síðan framboð  í þessari röð.  Það mætti halda að til væri handbók á öllum góðum heimilum ættarlaukanna hvernig eigi að koma sér að kjötkötlunum.  Hvað er þetta lið að gera þarna?

Svarið er einfalt.  Hagsmunagæsla!!  Númer eitt, tvö og þrjú snýst þetta um hagsmunagæslu.  Hvaða erindi á Þóra í forsetaembættið.  Hún er varla nógu gömul til að mega bjóða sig fram.  Varla er þetta búið að vera draumur hjá henni lengi.  Nei, hún er að bjóða sig fram vegna þeirra strauma sem hún finnur leika um sig.

Hún, Bjarni Ben og Guðmundur Steingrímsson eru óvninir lýðræðisins og stærsta vandamál þjóðarinnar.  Það sem þau standa fyrir er ættarveldi, klíkuskapur, sérhagsmunagæsla og allt það vonda sem hrjáir okkur.

Andstæðingar Ólafs skamma hann fyrir að styðja útrásina.  Hann af öllum hefði átt að lemja í puttana á Jóni, Björgólfi og hinum glæpamönnunum.  Þess vegna eigi hann að hætta núna.  Ólafur er gamla Ísland!  Ef Ólafur er gamla Ísland er þá pólitískur ættarlaukur sem fæddist með silfurskeið í munninum nýja Ísland?

Auðvitað ekki.

Helstu rök fyrir inngöngu í Evrópusambandið hafa alltaf verið að þá yrði ESB vinur okkar.  Ef eitthvað kæmi upp á fengjum við alla þá hjálp sem við þyrftum.  Hvort sem brjálað eldgos legði landið í rúst eða fjármálakerfið færi á hliðina þá myndi ESB og allir vinir okkar í Evrópu koma til aðstoðar.  Einn fyrir alla og allir fyrir einn.

Ég hef aldrei keypt þessa röksemdarfærslu ESB sinna.  Auðvitað fengjum við hjálp ef náttúruhamfarir yrðu hvort sem við værum í ESB eða ekki ESB.  Fékk Tyrkland ekki hjálp eftir stóra skjálftann hérna um árið?  Hvað með löndin sem urðu illa undir jóla flóðbylgjunni 2004,  þau voru ekki einu sinni í Evrópu en fengu samt hjálp frá ESB og Evrópu.

Í dag er Ísland á leiðinni inn í ESB.  Reglulega birtast myndir af Össuri eða Jóhönnu skælbrosandi út í Brussel takandi í höndina á evrópskum fínimennum.  Það gengur rosalega vel að ganga í sambandið og bara nokkur smámál eftir.  Segja þau við íslenska blaðamenn.  Bara smá landbúnaður og nokkrar fiskar í sjónum eftir.  Kannski fáum við að stjórna öllum sjómönnum í ESB ef við verðum stillt.  Því við erum svo klár og gáfuð.

Nú kemur í ljós að þessi rök halda ekki vatni.  Því á sama tíma og ríkisstjórnin gengur skríðandi í átt að Brussel með brækurnar á hælunum vill ESB sparka í okkur.  Í staðin fyrir að hjálpa Íslandi eða lofa að hjálpa okkur eftir inngönguna þá hefur framkvæmdastjórn ESB ákveðið að fara í dómsmál við Ísland og krefja okkur um skaðabætur.

50% gengisfall krónunnar, gríðarlegur fjárlagahalli, heimsmet í skuldum, tvö eldgos  o.s.fr. duga ekki til að fá hjálp frá ESB.  Nei, ESB vill að þjóðin borgi gríðarlegar bætur fyrir að lögleiða tilskipanir þess og fara eftir þeim í einu og öllu.  Það er sú hjálp sem er í boði hjá Evrópusambandinu.  Ekki handa fólkinu heldur bönkunum.

ESB passar upp á peninga elítunnar.  Það er á hreinu!

DV konan Íris Erlingsdóttir birtir svör fjögurra forsetaframbjóðenda á DV.is í dag.  Tveir kallar og tvær konur svara henni en þó ekki sjálfur Ólafur Grímsson eða Óli grís eins og við hér á Kryppunni köllum hann.  Ástþór og gaurinn frá Noregi svara Írisi skilmerkilega og draga ekkert undan.  Ástþór fer reyndar á flug og liggur mikið á hjarta eins og venjulega.  En báðar konunar neita að gefa upp sína afstöðu til grundvallarmála eins og t.d. hvort þeir vilji fleiri þjóðaratkvæðagreiðslur eða hvort náttúruauðlindir eigi að vera í eign þjóðarinnar.

Sjónvarpsdrottningin Þóra Arnórsdóttir segist þó vera alveg hlutlaus og ekki styðja neina stjórnmálaflokka.   Henni þykir líka óskaplega vænt um þjóðin og hefur lítin áhuga á frægu fólki.   Þess vegna vill hún bjóða sig fram til forseta.  Einnig vill hún stuðla að sátt og uppbyggingu.

Herdís Þorgeirsdóttir fer ekki eins fínt í þetta og Þóra.  Eina ástæða hennar fyrir framboði í dag er að segja núverandi drullusokki á Bessatöðum stríð á hendur.  Hann er búinn að vera alltof lengi þarna og misnota aðstöðu sína fyrir fjármálaöflin.  Einmitt þess vegna ætlar hún ekki að eyða krónu með gati í þetta framboð sitt.  Hún röflar líka eitthvað um mannréttindi og hvað hún sé klár og gáfuð.

En hvernig stendur á því að hvorki Þóra né Herdís gefa upp sína afstöðu til grundvallarmála.  Hvaða sjúka plott er það að þykjast eða vilja ekki hafa skoðun á þjóðaratkvæðagreiðslum, persónukjöri, eign náttúruauðlinda eða þjóðkirkjunni.  T.d. svarar Hannes Bjarnason því að það væri eðlilegt að allir íbúar Íslands nytu góðs af náttúruauðlindum landsins.  Er þetta eitthvað flókið fyrir kellingarnar?

Eva Hauksdóttir slær á létta strengi á Páskadag og gefur í skyn að meðlimir LÍÚ séu gyðingar.

Fordómar gegn gyðingum eiga ekki djúpar rætur á Íslandi, en Evrópa hefur um langa hríð haft djúpa og blóðuga fordóma gegn þessu fólki. Þessi víðsýni okkar gagnvart gyðingum kann að hafa blindað Evu þegar hún ákvað að gantast með einhver öflugustu hagsmunasamtök Íslands.

“Regnbogabörn baka fyrir LÍÚ,” skrifar Eva og heldur svo áfram með grínið og segir fulltrúa þessara smælingja hafa bakað gyðingakökur fyrir gildustu bóga Íslands;

“Við vorum búin að baka skrilljón Gyðingakökur handa kallagreyjunum og ætluðum að færa þeim eftir píslargönguna þeirra á föstudaginn en löggan kom og gasaði okkur öll,” skrifar Eva og er í essinu sínu að gera grín að kristnum, gyðingum og LÍÚ allt á sama tíma, en gyðingar koma inn í myndina með klassískum hætti sem steríótýpur græðgi, nísku og illsku.

Þetta myndskreytir hún svo með nokkrum nánast hungurdauðum gyðingum úr einhverjum útrýmingarbúðum:

Við á Kryppu getum alveg hlegið að svona gríni, jafnvel þó sumir okkar telji sig af gyðingaættum og aðrir eigi hálfþýskt frændfólk af gyðingaættum.  Eva er meira að segja í miklu uppáhaldi hjá okkur og hefur staðið sig betur en margir við að verja réttindi almennings og berjast gegn hinu illa.

Það er bara ekki hægt að láta svona tækifæri sér úr greipum ganga, eftir að Eva Hauksdóttir hefur hellt sér með heilagri vandlætingu yfir okkur vegna einhvers svipað gríns sem hún skildi sem kynþáttafordóma, eða jafnvel kynþáttahatur.

Hér er það sem Eva skrifaði til okkar, og ég sé ekki betur en hún óski okkur dauða og djöfuls í nasískum lebenraumsstíl:

Það er allavega greinilegt að kynþáttamál eru Evu hitamál og hún skrifar af mikilli ástríðu og kímni, hvort sem hún þykist skamma aðra fyrir kynþáttahatur, eða miðlar því sjálf.

http://www.pistillinn.is/?p=1890

Í meinlausum ef ekki beinlínis innihaldslausum samræðum við Vilhjálm Þorsteinsson fullyrti hann að  innganga Íslands í ESB væri eins og hver annar alþjóðasamningur sem þjóðin hefði gert í gegnum tíðna.  Íslendingar eru í allskonar alþjóðastofnunum og hafa gert skuldbindingar um hitt og þetta út fyrir landamæri sín.  Þess vegna er ekkert mál að ganga í ESB sagði þessi vitri stjórnmálamaður bak við tjöldin og milljarðamæringur.

Auðvitað er þetta rangt og villandi hjá Vilhjálmi.  Innganga í ESB er miklu líkari Gamla sáttmála en aðild okkar að Alþjóða Flugmálastofnuninni eða staðlaráðinu.  Þetta veit Vilhjálmur mæta vel en hver er þá tilgangurinn að tala alvarleika ESB aðildar niður?  Ég held að Vilhjálmur og aðrir í Samfylkingunni gerir sér grein fyrir andstöðu þjóðarinnar við erlent vald í ljósi sögunnar.

Flestir þekkja hvernig danskir einokunarkaupmenn komu fram við Íslendinga í gegnum aldinnar og muna eftir þorskastríðunum.  Þessi minni enduróma í hugum þjóðarinnar og til að vinna gegn þeim minnist Vilhjálmur aldrei á eðli Evrópusambandsins né hvers konar fyrirbæri það er.   Hjá honum er því ESB nánast valdalaust.  Það ræður engu sem skiptir máli og því varla heldur.  Það er engin sameiginleg utanríkisstefna sem þarf að fara eftir og ekki heldur neinn kostnaður við aðild.  Allt ókeypis og þjóðin fær bara meiri völd í sínar hendur eftir inngöngu.

Þjóðin fengi nefnilega sinn fulltrúa við hásætið í Brussel.  Einhver Íslendingur t.d. Össur Skarphéðinsson eða Vilhjálmur bara sjálfur fengi sama rétt og  Austurríkismaður þegar kæmi að því að ákveða hvernig fiskveiðum Íslendinga yrði háttað.  Þetta kallar Vilhjálmur í skrifum sínum “aukið fullveldi”!   Í staðin fyrir 63 bjána og LÍÚ þyrfti íslenska þjóðarbúið að treysta á örfáa fulltrúa í Brussel og umsagnarrétt Greenpeace.

Má ég þá frekar biðja um LÍÚ en Greenpeace og Vilhjálm Þorsteinsson.