Gullvagninn var bannfærður af bloggsíðu spámannsins

Nú þegar rykið er að setjast eftir að stóra Vantrúarmálið komst í hámæli, þá er við hæfi að taka saman það helsta og spá í framtíð safnaðarstarfsins.

Heilagt stríð Vantrúar heitir grein Barkar Gunnarssonar sem birtist á mbl.is þann 4. desember 2011 og kom skriðunni af stað.  Að vísu hafði málið mallað í nokkur ár, en þessi faglega unna grein Barkar náði að setja málið í brennipunkt hjá þjóðinni og um nokkurt skeið naut þessi litli félagsskapur nokkurra öfgamanna þess að baða sig í skæru sviðsljósi umræðunnar.

Nú þekkir þjóðin Vantrú og vantrúarmenn og skilur betur þá heift og ljóta orðfæri sem meðlimirnir beita með útreiknuðum hætti til að mjaka sinni sýn inn í umræðuna með vísindalegri aðferð, sem nefnist Overton glugginn, og felst í því að fórna peði fyrir málstaðinn, það er að segja, þeim er sama þó þeir séu úthrópaðir sem öfgamenn og vitgrannar væluskjóður, bara ef það mjakar Overton glugganum til, þannig að það sem áður þóttu öfgar og væl þyki nú málefnalegt og við hæfi í samanburði við síðustu “umræður” safnaðarmeðlimanna.

Þegar fólk skilur Overton gluggann og markmið öfgamannanna, þá fer það líka að skilja málflutning safnaðarmanna, yfirgang, frekju og dónaskap.

Við á Kryppu nutum ákveðinnar athygli þessa safnaðar til að byrja með, því þeim stóð ógn af skrifum og andlegum yfirburðum okkar.  Kannski voru þeir bara orðnir svo vanir að vaða um allan völl með látum og frekju, að þeir þoldu ekki samkeppni um athygli á netinu.  Þeir skipulögðu hýennuáhlaup á þennan unga vefmiðil, bæði með rætnum og kjánalegum athugasemdum í athugasemdakerfi ritisins, en ekki síður með því að ráðast á þá sem vitnuðu í kryppa.com, eða endurómuðu þann tæra tón sem ritið sló í falskri hljómkviðu stórstraumsins.

Þó við þekktum ekki til þessa overton glugga eða vísindalegra þrætuaðferða safnaðarmeðlima Vantrúar, þá áttuðum við okkur fljótt á eðli þessara manna og athugasemda þeirra.  Við snérum vörn í sókn, gerðum stólpagrín að áberandi félagsmönnum og ómerkilegum blogg-skrifum þeirra um sumarbústaði, heitapotta og niðurgang, og náðum slíkum árangri að spámaðurinn Matthías reif í hár sitt og skegg og að lokum greip hann til þess ráðs til að vernda geðheilsu sína að látast ekki sjá okkur lengur og hefur bannað vefþjónustu sinni að senda nokkrar upplýsingar til netfanga okkar í von um að við séum það tæknilega fatlaðir að geta ekki beðið um nýja ip tölu frá þjónustuaðilum okkar, eða skoðað síðuna hans frá öðrum tölvum og opnum netum!

Nú þegar rykið sest, þá skilja Íslendingar eðli Vantrúarsafnaðarins.  Nú er nóg að nefna að þessi eða hinn sé Vantrúarmaður til að allar hans athugasemdir séu stimplaðar sem þrætur og bull.  Þeir hafa sjálfir gert útaf við trúverðugleika sinn, alveg sama hve “sniðugar” athugasemdir þeir semja, nú vita allir að þeir eru ekkert annað en Morfís málfundaklúbbur, sem segir hvað sem er til að “vinna” einhverjar rökræður og er alveg sama um hvað er rétt eða rangt.

Þá er við hæfi að Bjarni Randver Sigurvinsson eigi síðasta orðið um þessi átök.  Til að gæta fyllsta hlutleysis er rétt að birta hér kjarna málflutnings Vantrúarmanna gegn hverjum þeim sem ekki fellur í kramið hjá söfnuðinum: “ frathaus, prumpuhali, rugludallur, geðstirða gamalmenni, sérlegur aðdáandi hinna myrku miðalda og baráttumaður fyrir endurupptöku þeirra helgu daga, óskammfeilin karlremba, trúarbulla, andlegi ofbeldisseggur, fordómafulli drullusokkur og siðblindi síkópati.”

Til að vera enn hlutlausari og vitna í einhvern með viti, þá er lesendum bent á stutta grein Páls Viljhjálmssonar, Heilög Vantrú.

Og að lokum, síðasta orðið um stóra Vantrúarmálið á Bjarni Randver:

Nokkrar skemmdar, mynd CC Seeds of Peace

Landlæknisembættið er langt frá því að vera pólitískt réttskrifandi á vefsíðu sinni þegar embættismenn þess missa sig á vald tilfinninganna til að bjarga íslenskum bjánum frá ruglinu í sjálfum sér.

Við þekkjum hversu ákafir starfsmenn landlæknisembættisins geta orðið þegar kemur að því að selja bóluefni og sannfæra þjóðina um að þau séu algerlega hættulaus og prófuð á milljónum manna.  Þar skransar embættið og spólar í for fullyrðinga og dæla út stóryrtum yfirlýsingum um mál sem þeir ættu raunar að umgangast af mun meiri varkárkni.  Það er ekki hlutverk landlæknisembættisins að selja bóluefni, heldur að gæta að hagsmunum og heilsu almennings, líka gegn yfirgangi lyfjasölumanna.

Kannski telja þeir sig vera að stuðla að betri heilsu almennings með því að verja bóluefnin eins og einhverja heilaga kú, en þegar þeir fullyrða að kvikasilfur hafi ekki verið í bóluefnum árum saman á Íslandi á sama tíma og þeir voru að dæla því í saklausa umbjóðendur með svínabóluefninu, eða fullyrða að einhver bóluefni séu prófuð á milljónum manna þegar hið rétta er að þeim hefur verið sprautað í milljónir manna, þó öryggisprófin hafi aðeins náð til fáeinna þúsunda í mesta lagi og staðið allt of stutt.

En kjálkinn datt nú bara niður á bringu hjá mér þegar ég las vefsíðu embættisins gegn sólböðum og sólarlömpum. 

Er sólbrúnka holl?
Á undanförnum áratugum hefur það þótt hraustleikamerki ef húðin er brún. Raunin er þó alls ekki sú!! Sólbrúnka er í raun ekki annað en merki um skemmd í húðinni. Þegar húðin er útsett fyrir sólargeislun þá reynir hún að verja sig gagnvart skaðlegum geislunum með því að framleiða meira litarefni (melanin).

Tvö upphrópunarmerki.  Brúni liturinn er síður en svo hraustleikamerki.  Hann táknar skemmdan líkamsvef. 

Er hægt að verða brúnn án áhættu?
Það er engin örugg (áhættulaus) aðferð til þess að öðlast sólbrúnku. Brúnkan er svar við skemmd. Jafnvel þó húðin brenni ekki af völdum sólargeislunar, þá hafa geislarnir skemmandi áhrif á húðina.

Þeir sem eru brúnir eru skemmdir, því brúnkan er svar við skemmd.  Geislarnir hafa “skemmandi” áhrif á húðina.  Ekki heyrði ég þó píp frá Landlækni varðandi geislavirku agnirnar frá Fukushima.  Hann varaði engan við því að fara til Bandaríkjanna, eða Japan.  Hann hefur ekkert minst á “heitar agnir” (hot particles”) sem nánast tryggja æxlamyndun á mislöngu tímabili ef fólk andar þeim að sér.  Þessar agnir voru í miklu mæli í Bandaríkjunum og eru jafnvel enn.  Þær eru að berast hingað með vörum frá Bandaríkjunum.  Landlækni er sama um þessháttar geislun.

Hvað með ljósameðferð á vegum húðlækna?

Af hverju ávísa húðlæknar stundum ljósameðferð?
Í langvinnum erfiðum húðsjúkdómum eins og psoriasis og exemi þá eru sérstök meðferðarljós stundum notuð (UVB og PUVA). Meðferðin fer fram undir eftirliti hjúkrunarfræðings og læknis í stuttan tíma. Í þessum tilfellum eru meðferðarúrræði ekki mörg og önnur meðferð, t.d. inntökulyf ef til vill með meiri aukaverkanir eða áhættu en ljósameðferðin.

Sem sé, sólböð eru skárri ef þau eru stunduð undir öruggri náð lækna og hjúkrunarfólks sem hefur vit fyrir okkur. 

En er þá skemmtunin búin á síðu Landlæknis?  Nei, ekki aldeilis.  Nú hitnar í kolunum þegar ofurskutlan Nicole Kidman, hin aríska gyðja, er særð fram á leiksviðið:

Brúnkudýrkun á Íslandi. Tollum við ekki í tískunni?
Hér á landi hefur brúnka verið í tísku undanfarna áratugi. Þar erum við langt á eftir öðrum löndum. Ofurfyrirsæturnar og Hollywoodleikararnir sækjast ekki lengur eftir brúnku. Sjáið t.d. Nicole Kidman, ímynd hennar er hin heilbrigða, hvíta húð! Eigum við fullorðna fólkið þátt í að viðhalda þessari brúnkudýrkun hjá börnum okkar og unglingum með eigin hegðun?

Hin heilbrigða, hvíta húð!  Nicole Kidman er erfið fyrirmynd fyrir Nínu negrastelpu.  Nína greyið er bara skemmd og óheilbrigð.  Þó hún noti sólarvörn og búi á Íslandi, þá getur hún í besta falli orðið öskugrá og liðið illa vegna D-vítamínsskorts, þó hún reyni allt sem hún getur til að líkjast hinni snjóhvítu gyðju, Nicole Kidman.

Þeir sem lesa þessa síðu landlæknis geta séð að öll getum við gert mistök.  Líka háheilög embætti og karlar í hvítum sloppum.  Ekki er langt síðan stórátak til þess að auka notkun D vítamíns stóð sem hæst hér á Íslandi.  Þar voru aðilar djúpt úr “kerfinu” með í spilinu, sem sýnir að jafnvel þetta kerfi getur stundum gert góða hluti, þegar upplýsingar ná útbreiðslu og erfiðara verður að stýra öllu “að ofan”.  D vítamín er meinholt og kannski styttist í að Landlæknir dragi úr rasismanum og breyti síðunum sínum þannig að hann mæli með hóflegum sólböðum.  Þegar allt kemur til alls, þá telja nú læknar í Noregi að sólarljósið geri meira gagn heldur en skaða, sjá Sólarbekkir í hófi bara hollir.

http://www.landlaeknir.is/Pages/664

Aratúnsmálið svokallaða tröllreið netheimum fyrir nokkru.  DV fjallaði einnig um málið og gerði því ítarleg skil.  Í stuttu máli þá ofsóttu íbúar Aratúns 34 nágranna sína við Aratún 36 eða þannig var málið a.m.k. kynnt.  Í gær felldi héraðsdómur dóm yfir Jóni Bjarka blaðamanni DV sem fjallaði um málið og var hann dæmur til að greiða 700.000 krónur í bætur og 750.000 í málskostnað vegna skrifa sinna.

Dómurinn komst að þeirri niðurstöðu að fjallað hefði verið um íbúa Aratúns 34 á ósanngjarnan og óvægin hátt.  Einnig var tekið tillit til þess við ákvörðun skaðabótana að dæmdi VIRÐIST hafa tvíeflst í fréttaflutningi sínum eftir að Aratúns hjónin kröfust afsökunar og leiðréttingar á ummælum hans.  Dómurinn gerði einnig athugasemdir við tilvitnanir DV í gamalt dómsmál og dæmdi orðréttar tilvitnanir í gömul dagblöð og önnur ummæli um Aratúnshjónin svokölluðu ómerk.

„Eins og til dæmis bara það að ég er dæmdur fyrir að hafa vitnað orðrétt í blaðagrein Tímans. Dæmdur fyrir að vitna í orð sem finna má á netinu og hafa aldrei verið dæmd dauð og ómerk. Samt sem áður er tilvitnun mín í þessi sömu orð dæmd dauð og ómerk,”

„Allt eru þetta staðreyndir – skjalfestar og opinberar staðreyndir sem dómari ákveður upp á sitt einsdæmi að dæma dauðar og ómerkar. Þegar hlutverk dómara er orðið að ákvarða eftir eigin geðþótta hvort heimilt sé að vitna í tilteknar blaðagreinar eða dóma, get ég ekki séð annað en að þeir séu orðnir að eiginlegu ritstjórnarvaldi,” Segir Jón Bjarki í viðtali við Vísir.is.

Pressan gerði málinu einnig ítarleg skil á sínum tíma og tók viðtal við nágranna deiluaðila.  Sá lýsti Aratúnshjónunum sem stórhættulegum ofbeldissjúkum geðsjúklingum.

“Fyrir tveimur árum eignuðust ungu hjónin barn. Þegar þau komu af fæðingadeildinni plantaði [heimilisfaðirinn] tveimur garðsláttuvélum í jaðar garðs síns eins nálægt svefnherbergisglugga nágranna sinna og lét þær ganga linnulaust allan daginn, alla daga í marga vikur. Hann bætti bensíni á þær reglulega og hafði þær í talsverðri inngjöf til að framkalla sem mestan hávaða. “

Þessi sami nágranni vonaði líka að Aratúnshjónin yrðu dæmd fyrir ofbeldi og ofsóknir sínar á hendur nágranna sinna við Aratún 36.

Þetta er harmasaga sem verður að taka enda og vona ég að sem flestir lesi þetta svo lögreglan neyðist til að taka þetta mál föstum tökum. Svona fólk á ekki heima á meðal frjáls fólks og vona ég líka að kærurnar og vitnisburðir nágranna verði til þess að þau fái makleg málagjöld.

Ekki hefur honum grunað að rúmu ári seinna væri búið að dæma blaðamann DV fyrir að vitna í álíka ummæli og hann sjálfur lét út úr sér.

En allt er gott sem endar vel eða þannig og hefur Mummi í Mótorsmiðjunni sem kallar nú ekki allt langömmu sína tekið húsið við Aratún 36 að leigu. 

Jón Frímann notar orð eins og hálfviti og drullupyttur þegar hann svarar Rúnari Von Grúber, Facebook vini sínum.  En Jón greinir frá þessum samskiptum á heimasíðu sinni Jón Frímann Bloggar.  Upphaf dansins má rekja til svars Jóns við grein sem birtist á Eyjunni undir nafninu “Enn er íslenskum fyrirtækjum neitað um greiðslufresti og fyrirgreiðslu erlendis“.

Greining Jóns á málinu er einföld.  Viðskipti íslenskra fyrirtækja erlendis hafa “…markast af siðleysi og græðgi undanfarna áratugi.”  Þess vegna vilja erlend fyrirtæki ekki veita íslenskum greiðslufresti.  Lausnin er síðan ennþá einfaldari að mati Jóns.  Ísland þarf bara “… að manna sig upp og taka á sig skömmina og leysa vandamál efnahagshrunsins í eytt skipti fyrir öll.”  Með því að ganga í Evrópusambandið.

En um þá paradís segir Jón:

“Staðreyndin er ekkert flókin. Það er betra að búa í ríki sem er aðildarland að Evrópusambandinu. Ég losna við tolla af þeim vörum sem ég panta frá öðru aðildarríki Evrópusambandsins. Ég get verið viss um að handónýt og spillt samtök eins og Bændasamtök Íslands eru ekki til staðar, hvað þá samtök eins og LÍÚ sem vaða yfir allt og alla á skítugum skónum til þess að vernda sérhagsmuni sína, en valta yfir hagsmuni almennings á sama tíma.”

En Jón var ekki lengi í Paradís eða eins og Rúnar Von Grúber segir:

“Jón..þú reyndir að flytja til Danmerkur (væntanlega allt fullkomlegal skipulagt því þú hugsar í áratugum) og hvað entist þú lengi á “græna grasinu” hinumegin við lækinn, í esb paradísinni þinni ?

Jú þú hafðir úthald í 5 mánuði, þá komstu til baka með stoltið og skottið á milli lappanna.. esb paradísin hafði japlað á þér og spýtt þérharkalega út, þú hefur ekki efni á að búa í esb landi, varst ekki matvinnungur, þú hefur ekki getu til að búa í öðru landi en landinu sem þú fyrirlýtur svo mjög og drullar harkalega yfir alla daga ársins..hversu aumt er það ??”

Jón svarar að bragði:

“Rúnar Von Grúber Þú sem ert með falskan prófil á Facebook (hélstu virkilega að ég mundi ekki taka eftir því). Þá er það nú bara þannig að vegna vesensins á Íslandi þurfti ég að flytja aftur til Íslands. Flóknara er það nú ekki. Þetta var sambland af mínu eigin yfirdráttaskuldaveseni, kreditkortum..”

Til að gera langa sögu aðeins styttri þá hefur Facebook vinur Jóns lengi haft horn í síðu hans.  En Rúnar ólíkt Jóni er vinnandi maður sem borgar skatta og skyldur af launum sínum.  Sem fara síðan í að halda uppi “andlegum öryrkjum” eins og Jóni.

Rúnar Von Grúber:

“Minn kæri Jón..skattarnir mínir ERU tekjurnar þínar !!
Það að borga skatt af bótum er EKKI tekjuaukning ríkisins, ríkið er einungis að minnka bæturnar þínar með því að gefa þer 100 kr og taka 40 kr til baka, alvöru tekjur ríkisins koma frá vinnuframlagi þeirra sem skapa verðmæti, td frá mér og öðrum duglegum löndum okkar.”

Jón Frímann:

“Ég er ekki “andlegur” öryrki. Ég er með erfðasjúkdóm sem kallast Asperger heilekenni og er væg einhverfa. Þú getur flett því upp á internetinu hvað þetta er nákvæmlega. Vegna þess að ég ætla ekki að útskýra það nánar hérna.

Til Danmerkur flyt ég árið 2012. Þá skuldlaus á Íslandi og án nokkura vandræða. Þá verður svo sannarlega ekki komið til baka öðrvísi en í heimsóknir til ættingja og vina. Enda mun ég flytja til Danmerkur skuldlaus og mun því eiga mínar tekjur alveg sjálfur. Enda finnst mér súrt í broti að bankinn skuli eiga tekjur mínar núna í dag. Enda eru skuldir ekkert annað í raun.”

Jón Frímann bætur svo um betur og kennir Rúnari um hrunið 2008 og allt annað sem aflaga hefur farið á Íslandi.  Svo slæmt var ástandið orðið að Jón þurfti að éta fljótandi skít til að lifa af.

“Ég er bara fórnarlamb þessar stefnu á Íslandi og hef þurft að lifa í skítnum sem flæðir um á Íslandi. ..Það þýðir ekki hinsvegar að ég þurfi að láta bjóða mér þennan skít um aldur og æfi”

En ólíkt hetjunni Nando sem brotlenti í Andes fjöllum og þurfti að lifa á mannkjöti dauðra félaga sinna.  Ætlar Jón Frímann að stinga samlanda sína af og flytja aftur til Danmerkur.  Ef Jón væri Nando færi hann út og kæmi aftur með hjálp.  Von Grúber mislíkar þessi aumingjaskapur og segir:

“Hvernig get ég verið orsök kreppunnar ?
Ég er einstaklingur sem stend undir eigin skuldbindingum, ég er háskólamenntaður (verkfræðingur) þótt ég stundi sjómennsku, ég borga háa skatta og hef ekki gerst brotlegur við lög..hvernig í ósköpunum færðu það út að ég sé orsök efnahagshuns Íslands ????

Ætlii stór partur af peningaleysi ríkisins sé ekki að finna í AUMINGJUM eins og þér Jón.. ræflum sem fela sig meðal alvöru öryrkja.. en ólíkt alvöru öryrkjum hafur þú fullan kraft til vinnu, ræflar eins og þú Jón Frímannn kjósa að lifa af skatttekjum duglegra landa þinna !
… Ég get sætt mig við það að sumir landa minna kjósi aumingjaskap..ekkert mál, en þegar þessir sömu ræflar eru háværar raddir um getuleysi bæði míns og landa minna þá segi ég hingað og ekki lengra !!”

Eftir þennan Tangó kemst Jón Frímann að þeirri niðurstöðu að Rúnar vilji þagga niður í öryrkjum og um það hefur hann bara eitt að segja.  “Besta ráðið sem ég get gefið þér Rúnar er að þú hættir að tjá þig. Svona áður en þú verður sjálfum þér meira til skammar og niðurlægingar á eyjan.is.”

Þegar kemur að mis gáfuðum hálvitum þá hefur félagsskapurinn Vantrú þá sennilega flesta per höfðatölu.  Sá allra gáfaðsti kallar sig stundum litlan feitan dverg og heldur úti heimasíðunni Orvitinn.com.  Í tilefni af 11. sept. lætur hann dæluna ganga og drullar yfir þá sem hann kallar samsæriskenningarbrjálæðinga en það eru allir þeir sem ekki trúa Bin Laden sögunni og vita að Hollywood bíómyndir eru illa nothæfar sem kennsluefni í mannkynssögu.

En gefum nú Æðstastrumpi orðið:

“Þetta er það sem ég hef verið að segja. Málstaður samsærisrugludalla er svo slakur, efnið og rökin sem þeir setja fram svo lélegt að maður trúir því varla að sæmilega greint fólk geti fallið fyrir þessu. En áróður virkar og ef maður skoðar netið þá sér maður að til er gríðarlega mikill áróður fyrir þessum samsæriskenningum.”

En hverju trúa þá Matti og hinir skynsömu félagar hans varðandi 11. sept.  Í fyrsta lagi trúa þeir öllu sem kemur frá stjónvöldum um þetta mál.  Einstaka smáatriði gætu þó verið ósönn ef embættismaður eða pólitíkus reyndu að fegra sína aðkomu.  En sagan um Bin Laden, flugræningjana o.s.fr. er eins pottþétt og hægt er að hafa hana.

Að lesa skrif Matta og félaga um 11. sept. er hreinnn brandari.  Maðurinn hefur víst áhyggjur af framtíð Íslands og kannski mankynssögunnar allrar fram til ársins 3056.

“Það versta er að þessi hópur er ekki lítill… og hann er hávær. Meðal annars í hópi þeirra sem tala um “nýtt Ísland”. “

Það gengur nú ekki ef hið nýja Ísland verður einhver samsærisparadís rugludalla.   Þá hefði nú verið betra að Ísland hefði orðið að fjármálamiðstöð og tengdapabbi fengið flott djobb að stýra því batteríi.  Bankamafían sér um sína eins og máltækið segir:)

Þrátt fyrir grínið hjá Matta þá toppar nettöffarinn Bjarki eiginlega þessa umræðu.  En samkvæmt honum þá eru þeir sem ekki trúa á Jólasveininn og Bin Laden á hálum ís.

“Þetta er kjarninn í samsæristrúarbrögðunum og það sem skilur þau frá efahyggju. Pólitíska sannfæringin fyrir því að ekki sé allt með felldu varðandi „opinberar útskýringar“ á atburðarrásinni þennan dag kemur fyrst. Síðan er reynt að týna til rök sem staðfesta fyrirframgefnar hugmyndir og allt annað sem passar ekki við myndina er hundsað.”

Svona skrif gefa ekki tækifæri til að ætla annað en að meðalaldur safnarmeðlima Matta sé varla mikið meira en 12 ár.  Hvað er í gangi.  Heldur þetta lið að maður fæðist með “pólitíska” sannfæringu um 11. sept. og önnur samsæri?  Vaknar maður bara svona á morgnanna og síðan er það fullt starf fyrir Vantrú að reyna að leiðrétta ruglið  svo hið “nýja Ísland” verði ekki étið af hungruðum samsæriskenningarbrjálæðingum.

http://www.orvitinn.com/2011/09/10/17.00/#athugasemdir

Á létt-klámvefnum bleikt.is er viðtal við stelpu að nafni Loubi Anbari sem er ættuð frá Marokkó.  Hún verður stöðugt fyrir einelti Íslendinga, einnig æfir hún dans og gengur vel.  Þessi unga kona segist vera orðin þreytt á að svara spurningum hvaðan hún sé og hvort hún er hálf eitthvað.

„Já, fólk lítur á mig sem útlending, ég upplifi mig alltaf sem „öðruvísi.“ Ég er alltaf spurð hvort ég sé hálf- eitthvað. Ég er ekki hálf! Ég er heil!“ Fólk er mikið að giska hvaðan Loubi er, hvort hún sé indversk eða spænskættuð. „Mér finnst það leiðinlegt, og þá sérstaklega að útskýra endalaust fyrir fólki. Ég er bara Íslendingur.“ Segir Anbari í viðtalinu.

Hún er bara Íslendingur sem heitir Loubi Anbari og má ekki borða mat í Ramadan.  Hún á einnig fáa íslenska vini og segist halda hópinn með öðrum útlendingum sem eru álíka mikið spenntir fyrir Íslandi og hún sjálf.”

„Ég á fáa íslenska vini. Ég á vinkonur frá allskonar löndum, við útlendingarnir höldum okkur saman, höldum  hópinn því maður nennir ekki að díla við endalausar spurningar og hlátur. Þetta er svolítið mikið vesen stundum. Sumir vina minna vilja heldur ekki viðurkenna að þeir séu útlenskir, bara út af fordómum. Ég held að það sé langt í að Ísland breytist í menningarblandað samfélag, til þess eru útlendingarnir bara of fáir. Mig langar til að breyta þessu en ég veit ekki hvernig.

Útlendingum líður ekki vel hér. Þeim líður eins og þeir séu óvelkomnir. Eineltið er bara svo mikið. Ég þekki ekki einn útlending sem langar að búa hér, þeim langar öllum að flytja eitthvert annað.  Þeir munu flýja landið út af fordómum.

Þegar ég les þetta viðtal skín í gegn einhver tvöfeldni.  Hún segist vera Íslendingur en lítur á sig sem útlending.  Þegar hún talar íslensku við afgreiðslufólk en er svarað á ensku þolir hún það ekki. Kannski kunna Pólverjanir ekki íslensku, hefur hún spáð í það.  Kannski er tvöfeldni ekki rétta orðið heldur einfeldni.  Þessi stúlka virðist vera einföld sál sem ætlast til þess að hlutirnir séu eins og hún vill hafa þá.

Pabbi hennar átti veitingastað eða eitthvað fyrirtæki sem þurfti að loka vegna kynþáttarfordóma.  Mamma hennar vann við þrif en þegar hún þurfti að þrífa mannasaur á klósetti breyttist vinnan í útlendingahatur.  Samt býr fjöldskyldan hér ennþá eftir öll þessi ár.

Þessi stelpa er jafn mikill Íslendingur og allir aðrir sem fæðast hérna og eiga erlenda foreldra.  Hvernig dettur henni í hug að vera væla yfir spurningum fólks hvaðan hún sé og hvort hún er hálf eitthvað.  Hún heitir ekki beint íslensku nafni né lítur út fyrir að vera ættuð úr Svarfaðardalnum.  Eina sem er rammíslenskt við hana er frekjan og tungumálið.