Þóra Arnórsdóttir forsetaframbjóðandi er afabarn Hannibals Valdimarssonar, frænka Jóns Baldvins og einn af stofnendum Evrópusamtakanna.  Hún er líka fjölmiðlakona og sem slík afar vel þekkt meðal þjóðarinnar ef ekki sú þekktasta.  Hún hefur verið virk í Alþýðuflokknum og síðar Samfylkinguni.  Hennar helstu samstarfsmenn þar á bæ eru Hrannar B. Arnarsson og Róbert Marshall.

Það er því ljóst að Þóra er ekki einhver vel gefin og frambærileg sjónvarpskona út í bæ heldur ættarlaukur of ljótustu sort.  Hún er í sama flokki og Bjarni Ben, Guðmundur Steingrímsson o.s.fr.  Hún er fulltrúi gamla tímans með stóru G-i.

Þetta ástand er gjörsamlega óþolandi og stærsta vandmál þjóðfélagsins fyrr og síðar.  Ekki nóg með að Þóra sé ljótur ættarlaukur sem telur sig vera fædda til að ráðskast með aðra.  Hún er líka svokallaðar hliðvörður(gatekeeper) sem stjórnar flæði upplýsinga ofan í þjóðina.  Hvað má ég sjá og heyra.  Hvaða upplýsingar eiga heima í sjónvarpi allra landsmanna.

Ferill Þóru og fleiri ráðamanna er algjörlega fyrirsjánlegur.  Góðar ættir, ungliðapólitík, háskóli, fjölmiðlar og síðan framboð  í þessari röð.  Það mætti halda að til væri handbók á öllum góðum heimilum ættarlaukanna hvernig eigi að koma sér að kjötkötlunum.  Hvað er þetta lið að gera þarna?

Svarið er einfalt.  Hagsmunagæsla!!  Númer eitt, tvö og þrjú snýst þetta um hagsmunagæslu.  Hvaða erindi á Þóra í forsetaembættið.  Hún er varla nógu gömul til að mega bjóða sig fram.  Varla er þetta búið að vera draumur hjá henni lengi.  Nei, hún er að bjóða sig fram vegna þeirra strauma sem hún finnur leika um sig.

Hún, Bjarni Ben og Guðmundur Steingrímsson eru óvninir lýðræðisins og stærsta vandamál þjóðarinnar.  Það sem þau standa fyrir er ættarveldi, klíkuskapur, sérhagsmunagæsla og allt það vonda sem hrjáir okkur.

Andstæðingar Ólafs skamma hann fyrir að styðja útrásina.  Hann af öllum hefði átt að lemja í puttana á Jóni, Björgólfi og hinum glæpamönnunum.  Þess vegna eigi hann að hætta núna.  Ólafur er gamla Ísland!  Ef Ólafur er gamla Ísland er þá pólitískur ættarlaukur sem fæddist með silfurskeið í munninum nýja Ísland?

Auðvitað ekki.

Helstu rök fyrir inngöngu í Evrópusambandið hafa alltaf verið að þá yrði ESB vinur okkar.  Ef eitthvað kæmi upp á fengjum við alla þá hjálp sem við þyrftum.  Hvort sem brjálað eldgos legði landið í rúst eða fjármálakerfið færi á hliðina þá myndi ESB og allir vinir okkar í Evrópu koma til aðstoðar.  Einn fyrir alla og allir fyrir einn.

Ég hef aldrei keypt þessa röksemdarfærslu ESB sinna.  Auðvitað fengjum við hjálp ef náttúruhamfarir yrðu hvort sem við værum í ESB eða ekki ESB.  Fékk Tyrkland ekki hjálp eftir stóra skjálftann hérna um árið?  Hvað með löndin sem urðu illa undir jóla flóðbylgjunni 2004,  þau voru ekki einu sinni í Evrópu en fengu samt hjálp frá ESB og Evrópu.

Í dag er Ísland á leiðinni inn í ESB.  Reglulega birtast myndir af Össuri eða Jóhönnu skælbrosandi út í Brussel takandi í höndina á evrópskum fínimennum.  Það gengur rosalega vel að ganga í sambandið og bara nokkur smámál eftir.  Segja þau við íslenska blaðamenn.  Bara smá landbúnaður og nokkrar fiskar í sjónum eftir.  Kannski fáum við að stjórna öllum sjómönnum í ESB ef við verðum stillt.  Því við erum svo klár og gáfuð.

Nú kemur í ljós að þessi rök halda ekki vatni.  Því á sama tíma og ríkisstjórnin gengur skríðandi í átt að Brussel með brækurnar á hælunum vill ESB sparka í okkur.  Í staðin fyrir að hjálpa Íslandi eða lofa að hjálpa okkur eftir inngönguna þá hefur framkvæmdastjórn ESB ákveðið að fara í dómsmál við Ísland og krefja okkur um skaðabætur.

50% gengisfall krónunnar, gríðarlegur fjárlagahalli, heimsmet í skuldum, tvö eldgos  o.s.fr. duga ekki til að fá hjálp frá ESB.  Nei, ESB vill að þjóðin borgi gríðarlegar bætur fyrir að lögleiða tilskipanir þess og fara eftir þeim í einu og öllu.  Það er sú hjálp sem er í boði hjá Evrópusambandinu.  Ekki handa fólkinu heldur bönkunum.

ESB passar upp á peninga elítunnar.  Það er á hreinu!

Í meinlausum ef ekki beinlínis innihaldslausum samræðum við Vilhjálm Þorsteinsson fullyrti hann að  innganga Íslands í ESB væri eins og hver annar alþjóðasamningur sem þjóðin hefði gert í gegnum tíðna.  Íslendingar eru í allskonar alþjóðastofnunum og hafa gert skuldbindingar um hitt og þetta út fyrir landamæri sín.  Þess vegna er ekkert mál að ganga í ESB sagði þessi vitri stjórnmálamaður bak við tjöldin og milljarðamæringur.

Auðvitað er þetta rangt og villandi hjá Vilhjálmi.  Innganga í ESB er miklu líkari Gamla sáttmála en aðild okkar að Alþjóða Flugmálastofnuninni eða staðlaráðinu.  Þetta veit Vilhjálmur mæta vel en hver er þá tilgangurinn að tala alvarleika ESB aðildar niður?  Ég held að Vilhjálmur og aðrir í Samfylkingunni gerir sér grein fyrir andstöðu þjóðarinnar við erlent vald í ljósi sögunnar.

Flestir þekkja hvernig danskir einokunarkaupmenn komu fram við Íslendinga í gegnum aldinnar og muna eftir þorskastríðunum.  Þessi minni enduróma í hugum þjóðarinnar og til að vinna gegn þeim minnist Vilhjálmur aldrei á eðli Evrópusambandsins né hvers konar fyrirbæri það er.   Hjá honum er því ESB nánast valdalaust.  Það ræður engu sem skiptir máli og því varla heldur.  Það er engin sameiginleg utanríkisstefna sem þarf að fara eftir og ekki heldur neinn kostnaður við aðild.  Allt ókeypis og þjóðin fær bara meiri völd í sínar hendur eftir inngöngu.

Þjóðin fengi nefnilega sinn fulltrúa við hásætið í Brussel.  Einhver Íslendingur t.d. Össur Skarphéðinsson eða Vilhjálmur bara sjálfur fengi sama rétt og  Austurríkismaður þegar kæmi að því að ákveða hvernig fiskveiðum Íslendinga yrði háttað.  Þetta kallar Vilhjálmur í skrifum sínum “aukið fullveldi”!   Í staðin fyrir 63 bjána og LÍÚ þyrfti íslenska þjóðarbúið að treysta á örfáa fulltrúa í Brussel og umsagnarrétt Greenpeace.

Má ég þá frekar biðja um LÍÚ en Greenpeace og Vilhjálm Þorsteinsson.

Samkvæmt heilsíðu auglýsingu í Fréttablaðinu í dag þá er allt miklu betra í ESB og allt evrunni að þakka. Íslenska matarkarfan hefur hækkað 27% meira en sambærileg karfa í öllum evruríkjunum. Fjarskiptakostnaður hefur hækkað um 20% og brennivín um 40% og föt og skór um 40% meira. Skilaboð auglýsingarinnar eru skýr. Ef Ísland væri aðili að ESB og með evruna værum við í góðum málum. En er þetta rétt mynd af ástandinu?

Nei, auðvitað ekki. Í fyrsta lagi er um að ræða meðaltal. Í öðru lagi vantar inn í þessa upptalningu tölur um launahækkanir og verðhækkanir á þjónustu. Ekki er tekið tillit til atvinnuleysis né annara þátta sem hafa áhrif í lífskjör. Margt annað vantar líka í þessa upptalningu en látum það liggja milli hluta.

Ísland er ekki Þýskaland alveg sama hversu margar heilsíðu auglýsingar ESB kaupir í Fréttablaðinu. Ef Ísland væri eitthvað land í ESB þá værum við Grikkir eða Slóvakar. Hvernig liti svona auglýsing út ef við bærum okkur saman við Grikki með fulla vasa af evrum?

Laun á Íslandi Laun í Grikklandi
30% hækkun 50% lækkun

VSK á Íslandi VSK í Grikklandi
1% hækkun 2% hækkun

Lífeyrir á ÍS Lífeyrir í Grikklandi
0-15% skerðing 20-40% skerðing

Sérstakur
húsnæðiskattur Húsnæðisskattur í Grikklandi
0% hækkun 100-250.000kr í viðbót

Það er sama við hvað er miðað þá er þessi ESB áróður ekkert annað en Excel lygar af verstu sort. Ef verðlag hefur hækkað um c.a. 30% á Íslandi og laun hækkað um sömu tölu ættum við að vera í fínum málum. Þó þessar tölur séu ekki alveg svona hagstæðar þá erum við a.m.k. í miklu betri málum en Grikkir sem hafa þurft að lækka laun sín um 50% í viðbót við um 10% verðhækkanir.

Má ég þá heldur biðja um vondu íslensku krónuna en frosna evru sem dregur þjóðir með óhæfa stjórnmálamenn niður í svaðið.

Enn einn barnavændishringur elítunnar hefur verið upprættur þegar upp komst um Önnu Gristina, 44 ára gamla og fjögurra barna móður, sem rak vændishring frá heimili sínu í New York.

Rekstur vændisþjónustunnar fór fram frá íbúð í New York, heimili Önnu, en hún treysti á aðstoð og ‘vernd’ lögreglunnar við að sjá auðugum viðskiptavinum fyrir ólögráða einstaklingum til kynmaka.

Meðal viðskiptavina voru valdamiklir stjórnmálamenn, toppar í lögreglunni, áhrifamiklir lögfræðingar, bankamenn, forstjórar úr skemmtanaiðnaðinum, viðskiptamenn úr Fortune 500 fyrirtækjum auk þónokkurra vellauðugra evrópskra viðskiptavina, segir New York Post.

Sum þessara viðskipta voru ekki aðeins með ólögráða einstaklinga (yngri en 18), heldur hreinlega með börn, samkvæmt Charles Linehan, aðstoðarsaksóknara á Manhattan.

Fréttasíðan infowars.com hefur um árabil rakið mál og bent á hvernig alþjóðlegir barnavændishringir eru aðallega reknir vegna eftirspurnar frá ríku elítufólki og valdamönnum.  Dæmi eru til um slíkt frá Portúgal, Austurríki, Frakklandi, Chile, Belgíu og Bosníu, og öll benda þau til þátttöku áberandi einstaklinga í vændishringjum, sadómasókísku kynsvalli og jafnvel morðum.

Í nánast öllum tilvikum kynlífsþrælkunar á börnum eru mál felld niður eða þau færð á aðrar brautir (villigötur) þegar tengsl við elítufólkið koma í ljós.

Á tíunda áratug síðustu aldar byggði dæmdur barnaníðingur að nafni Marc Dutroux leynilega dyflissu í kjallara sínum í bænum Charleroi og þar hélt hann ungum stúlkum í gíslingu samkvæmt boðum frá því sem hann kallaði “stóra glæpahringnum,” sem talinn var tengjast sumum af topp pólitíkusum, dómurum og lögreglumönnum Belgíu.  Ástæða þess hve seint gekk að ná Dutroux var einmitt sú að sömu aðilar hindruðu rannsókn og vernduðu hann.

Lylilvitni í þeim réttarhöldum lýsti “kynlífsteitum með börnum þar sem meðal gesta voru dómarar, stjórnmálamenn, bankamenn og meðlimir konungsfjölskyldunnar.”  Fórnarlömb sem komust af, en flest voru drepin eftir nauðganirnar, staðfestu þessar sögur.

Lögreglan heimsótti meira að segja heimili Dutroux meðan á rannsókn málsins stóð og heyrði hjálparóp barnanna sem læst voru niðri í kjallara hans, en tóku samt skýringu Dutroux gilda, en hann sagði hrópin koma frá börnum að leik úti á götu.

Dutroux var að lokum dæmdur fyrir verk sín, en tengsl elítunnar við vændishringinn voru aldrei rannsökuð af neinni alvöru.

Fleiri, fleiri sögur á infowars.com.

New York Prostitution Ring Provided Minors For Wealthy Elitists

Brzezinski er einn af helstu baktjaldamönnum heimsins, gerði meðal annars út forsetann Carter og svo nýjasta frelsarann, Obama, auk þess að stofna al-Quaeda og koma Talibönum til valda í Afganistan þegar Sovétið ætlaði að taka landið.

Almenningur er meðvitaður og fylgist með, það er algerlega ný uppákoma í sögunni, segir Brzezinski, og er ekki endilega ánægður með þá þróun.