Það heitir ‘normalísering’ og fólk á miðjum aldri getur auðveldlega munað tímana tvenna í viðhorfum til kynvillinga.

Normalíseering fer þannig fram að fólk er smám saman vanið við nýjar hugmyndir og það sem áður þótti öfugsnúið í meira lagi fer smám saman að verða kunnuglegt og þolanlegt.  Í tilfelli kynvillinganna, þá voru þeir (og þær) algerir öfuguggar og fólk grínaðist á ævintýralegan pólitískt rangan hátt með kynhneigð þeirra og ætlaðan perraskap.  Nema í þá daga var það ekki pólitískt rangt, heldur var það pólitískt rangt að bera blak af þessu fólki.

Eins og það er pólitískt rangt að bera blak af barnaníðingum í dag.

Alan Watt er mikill heimspekingur og fræðimaður um baktjaldaplott og aðferðir elítunnar.  Frá því að ég byrjaði að hlusta á hann einhverntíma löngu fyrir hrun, þá hefur hann annað slagið sagt frá því hvernig það er á dagskránni að normalísa barnaníð og jafnvel dýraníð.  Það er verið að brjóta alla siðferðisþröskulda niður, þeir eru gamaldags, eins og gömlu þröskuldarnir eru teknir um leið og skipt er um gólfefni og í staðin kemur “fljótandi gólf”, þá erum við á leiðinni í siðferðislega fljótandi gólf.

Hann segir barnaníð verða normalíseruð og farið verði að tala um inter-generational relationships, kynferðisleg sambönd milli fólks af ólíkum kynslóðum.

Mér verður hugsað til Alan Watts þegar ég sé frétt eins og þessa.  Grínþátturinn “Angry Boys” gerir grín með að láta sirka fimm ára stelpu drekka úr drykkjaríláti sem lítur út eins og þrútinn limur í fullri reisn.

Er þetta í alvöru fyndið?

http://www.breitbart.com/Big-Hollywood/2012/04/13/HBO-Children-Sex-Toys

Njarðvíkurkirkja

Er hægt að “bólusetja” fólk fyrir fleiru en sjúkdómum?  Til dæmis gegn hegðun sem ráðandi öfl telja óheppilega?  Þetta er sagan um bókstafstrúargenið og möguleikann á meiriháttar samfélagsbreytingum með líftækni.

Við þekkjum öll hvernig vísindamenn hafa leitað að genum sem tengjast allskyns sjúkdómum og krankleika og kenninguna um að þegar slík gen finnast, þá megi hugsanlega nota “retróvírus” til að breyta genamengi fólks og fjarlægja ákveðin óæskileg gen.

Ef fólk trúir því að gen ráði líkamlegum kostum okkar og göllum, þá er ekkert svo langsótt að ætla að þau ráði einnig einhverju um skapgerð okkar og aðra huglæga þætti.

Árið 2004 segir The Washington Times frá því hvernig vísindamenn telja sig hafa einangrað “guðsgenið”, gen sem virðist líklegt að finnast hjá trúfólki, en ólíklegra að finna hjá vantrúarfólki.  Helsti forsprakki þessara rannsókna var Dean Hamer, sá sami sem sagðist hafa fundið genið sem stjórnar samkynhneigð árið 1993, en Mogginn sagði frá þeirri frétt.

Dean Hamer, sem stýrði rannsókninni á arfgengi samkynhneigðar, segir viðbrögðin hafa verið á ýmsa vegu. „Mér hefur verið sagt að rannsóknirnar séu hliðhollar samkynhneigðum, aðrir segja þær sýna fram á að samkynhneigð sé arfgengur sjúkdómur rétt eins og áfengisdrykkja.”

Það er hinsvegar Fréttablaðið sem segir frá uppgötvun Dean Hamers á guðsgeninu, þremur árum eftir uppgötvunina.

Sé hægt að breyta genum í lifandi fólki með einhvers konar “lyfjagjöf” eða veirusmitun, og ráði gen skapgerðarþáttum eins og trúhneigð, er þá ekki hægt að “laga” trúað fólk og gera það ”venjulegt”?  Laga homma og lesbíur?  Eða breyta meirihluta mannhafsins í samkynhneygða og leysa þar með “fólksfjölgunarvandamálið”.

Er Pentagon að þróa vopn gegn bókstafstrúarmönnum?

Möguleikarnir eru augljóslega miklir, fyrir stjórnunarbrjálæðinga og áhugafólk um forsjárhyggju og á internetinu má finna sögusagnir um að Pentagon sé að þróa “bóluefni” gegn bókstafstrúarnötturum, en það gengur undir nafninu “funvax”, stytting á “fundamentalist” og “vaccine”.  Sumir telja jafnvel að slíkt bóluefni sé nú þegar til og hafi verið notað til að slá á baráttuanda vígamanna í Írak og Afganistan.

Í umfjöllun Fréttablaðsins um guðsgenið er þó gefið í skyn að guðsóttinn hafi einmitt verið nauðsynlegur til að halda reglu á samfélögum manna, koma í veg fyrir siðleysi með því að hræða fólk til að haga sér vel, svo Guð refsi því ekki.

Hvers vegna að hlýða?

Trúarbrögð eru ef til vill nauðsynleg til að hægt sé að skipuleggja þjóðfélag, límið sem bindur það saman. Því hvað heldur í raun aftur af hinum sterka að ráðast á þann veika annað en trúin á einhvern enn sterkari fyrir ofan til að refsa honum? Ekki er líklegt að samfélög hefðu verið stofnuð á skynsemisgrundvelli einum saman, því skynsemin má sín gjarnan lítils þegar stjórnmál eru annars vegar.

En æðstu draumar stjórnunar og forsjárhyggjubrjálæðinga hafa löngum snúist um að velta Guði af stalli og setja ríkið (sjálfa sig) í staðinn sem hið æðsta vald.  Það er því vel mögulegt að eftirlits- og lögregluríkinu sé ætlað að halda reglu þegar guðleysið hefur verið hannað í sýklavopn (veiruvopn) sem fer eins og faraldur um heiminn og útrýmir möguleikum okkar á sambandi við Guð og hugsanlega andlegum þroska í leiðinni.

Eru svona vísindi siðleg?

Á endanum hlýtur þetta að snúast um siðferði.  Eiga “sérfræðingarnir” rétt á því að breyta skapgerð fólks án þeirra samþykkis eða vitundar?  Eða gera fólk samkynhneigt til að “bjarga jörðinni”?

Hvað með að lauma efnum sem gerir fólk ófrjótt í bóluefni og matarílát (BPA)?  Er það réttlætanlegt?

FunVax – The end of Religious Freedom? 

http://funvax.wordpress.com/

http://www.washingtontimes.com/news/2004/nov/14/20041114-111404-8087r/

Fréttablaðið og guðsgenið

Erfist samkynhneigð?

http://www.infowars.com/real-or-fake-pentagon-proposal-to-lobotomize-terrorists-using-virus/

Iserbyt með félagatalið í Skull and Bones

Charlotte Iserbyt var ráðgjafi í Regan stjórninni varðandi umbætur í menntamálum.  En meðan hún þjónaði þar sem embættismanneskja í innsta hring, þá ofbauð henni ruglið og gerðist hávær uppljóstrari. 

Hún er af elítufjölskyldu, faðir hennar og afi voru meðlimir í Skull and Bones leynifélaginu, en það tekur aðeins örfáa nýja félaga inn á hverju ári og þegar þessir karlar útskrifast, þá virðast þeir yfirleitt finna sér leið í helstu valdastöður bandarísku þjóðarinnar, og halda nánu sambandi sín á milli allt sitt líf.

Fyrir stuttu birtum við viðtal við Charlotte, þar sem hún fjallaði um fjölskyldu sína og Skull and Bones leynifélagið:

Skull and Bones sögustund

Charlotte fékk nóg og fór opinberlega fram með upplýsingar um umfangsmikið tæknifrumkvæði sem var í burðarliðnum á þeim tíma með það að markmiði að stýra (og staðla) kennslu í Bandaríkjunum.  Það væri kannski ekki svo slæmt verkefni, nema markmiðin í þessu tilfelli voru ekki að tryggja góða menntun, heldur að tryggja ákveðna tegund ‘menntunar’, sem frekar mætti kalla þjálfun, því með þessari tegund menntakerfis er einblínt á að þjálfa ákveðna hæfni, en ekki að opna augu nemandans fyrir eðli hluta og gera þá sjálfbjarga um að kynna sér hin ýmsu vísindi á eigin vegum og kannski mikilvægast af öllu, að öðlast færni í gagnrýnni hugsun, að geta þekkt rétt og rangt sjálf í sundur, óháð hagsmunaaðilum, göbbels fréttastofum og fölskum vísindarannsóknum.

Þetta menntakerfi (þjálfunartegundin) skilaði þýskum yfirvöldum fyrirmyndar þegnum og hermönnum, þeir kunnu að gera hitt og þetta, en hlýddu alltaf skipunum, valdboði, því þeir höfðu enga gagnrýna hugsun að nokkru viti.

Eftir uppreisn Charlotte í menntamálaráðuneytinu, þá tók hún saman sögu menntakerfisins ásamt helstu opinberu skjölum sem sanna og sýna þróunina og gaf út í bók á stærð við símaskrá.  Þessi bók er nú ekki lengur fáanleg, nema hjá söfnurum, sem selja hana á fáránlegu háu verði.  Nýlega varð hún þó við áskorunum og gaf út stytta útgáfu i kiljuformi, sem fæst á Amazon fyrir 30$.  En á sama tíma var bókin flutt í PDF form og er fáanleg ókeypis á vefsíðu bókarinnar (pdf skrá hér).

Á föstudag var hún svo í viðtali hjá útvarps og fjölmiðlamanninum Alexi Jóns.  Það er mjög áhugavert viðtal sem ég mæli með.

Viðtal hjá Alexi Jóns

http://www.deliberatedumbingdown.com/

Lögregluríkinu í Bandaríkjunum svipar að mörgu leiti til uppgangs lögreglu og kúgunarríki Hitlers.

Nú er Óbama nýbúinn að skrifa undir NDAA lagabálkinn, en því líkja sumir við það að síðustu leyfar stjórnarskrárréttinda Bandaríkjamanna hafi verið sett í tætarann meðan illa upplýstur lýðurinn stundaði verslunarmiðstöðvarnar.  Þessi lagabálkur lýsir Bandaríkin sem hluta af vígvellinum og opnar því fyrir notkun á hernum innanlands, en það hefur lengi þótt einn helsti varnaglinn í bandarísku stjórnkerfi, að hernum mátti aðeins beita til landvarna.

Leiðin er að vísu löng.  Til að byrja með þótti fastaher (standing army) ógæfumerki.  Her átti bara að kalla saman til að verja þjóðina, ekki að vera tæki fyrir gráðuga stjórnmálamenn sem þeir gætu beitt að geðþótta. 

Eftir hryðjuverkin árið 2001, sem framkvæmd voru undir fölsku flaggi, þá hallaði hratt undan fæti á öllum vesturlöndum, en hraðast í Bandaríkjunum og Bretlandi.  Hitler lét kveikja í þinghúsinu og varpaði sökinni á “hryðjuverkamenn kommúnista”.  Á næstu vikum kom hann “enabeling act” í gegn um þingið, en sú löggjöf felldi úr gildi varnir þýsku stjórnarskrárinnar gegn alræðistilburðum stjórnvalda.  Í Bandaríkjunum var svipuð löggjöf kölluð “Patriot Act”, eða föðurlandslöggjöfin.  

Hitler fór svo í röð árásarstríða, sem öll voru háð undir því yfirskini að tryggja “öryggi heimalandsins”.  Bandaríska heimsveldið hefur háð röð árásarstríða undir mis-lélegu yfirskini en með vísun í að tryggja öryggi heimafyrir.  Að auki settu þeir á fót “Öryggismiðstöð Heimalandsins”, sem er á góðri leið með að verða nokkurs konar Gestapó eða Stasi stofnun Bandaríkjanna.

Þetta gerist allt hægar og með reglulegum “kosningum” þar sem nýjir leppar taka við keflinu.  Það kann að villa um fyrir mörgum, að geta ekki fest eitt fés við alræðisríkið.  Enginn Stalín, eða Hitler.  Frekar eins og í síðari tíma Sovéti, nýir forsetar með reglulegu millibili, en alræðisvélin mallar áfram, sama dagskrá þó skipt sé um menn í “brúnni”.

Hendur mínar eru bundnar um úlnliðina, ég er í algjöru myrkri og í myrkrinu öskrar karlmannsrödd í eyrun á mér: “Drullastu á hnén, tík!”

Ég geri eins og mér er sagt.  Þá setur hann kalda og blauta hettu yfir höfuð mér, beygir höfuð mitt aftur og hellir vatni á andlitið á mér þannig að ég tek andköf.  Hettan límist fyrir munninn og nefið og hjartað og lungun hamast í örvæntingu.

“Öskraðu tíkin þín!” drynur röddin.  “Öskraðu hærra!  Þú fokking ferð ekki neitt fyrr en þú öskrar eins hátt og ég vil heyra!”

Svona, segi ég vinum mínum, eyddi ég mánudagskvöldinu, á hnjánum í vatnspyndingum og borgaði 60 dollara fyrir ógeðið.

Þannig hefst grein Hermínu Hoby hjá Guardian en hún er að lýsa einu atriði í “Blackout”, nýjasta æðinu í draugahúsaiðnaði Bandaríkjanna sem telur um 3.000 mismunandi staði og samanstendur af fjárfestingu upp á heilar 500 milljónir dollara.

Viðfangsefni listamanna gefa oft innsýn inn í þróun samfélagsins, hvort samfélagið er á uppleið eða að úrkynjast.  Á sama tíma og bandaríska þjóðin stendur í árásarstíðum á mörgum vígstöðvum og líður fjölmörgum leyniþjónustum sínum njósnir um bandaríska borgara jafn sem erlenda, pyndingar, leynifangelsi og niðurlæging borgara í öryggishliðum flugvalla er stunduð af yfirvöldum, þá er helsta gróskan í lista og skemmtanaiðnaðinum tengd satanískum þemum og þjóðin streymir í bíó eða á aðra vettvanga  þar sem sargað er á síðustu þráðum siðferðisins.

Í enda nóvember komst atvik á elliheimili í sviðsljósið, þar ákváðu tvær konur sem áttu að sjá um gamla fólkið að beita vatnspyndingu á 89 ára gamla konu sem þjáist af elliglöpum.  Hún var þreytandi og að biðja um ís.  Þær leystu málið með því að vatnspynda hana. 

Það er samband milli skemmtana og listaiðnaðarins annarsvegar og þjóðfélagsins hinsvegar.  Pyndingar, árásarhernaður, aftökur án dóms og laga og fleiri viðbjóður er kynntur til sögunnar, réttlættur, normalíseraður.  Það sem áður þótti óhugsandi verður skyndilega kunnuglegt, eðlilegt.

http://www.guardian.co.uk/travel/2011/dec/04/america-horror-theatre

Davíð Icke fjallar um breytingar á bandarísku samfélagi og myndmálið bak við Frelsisstyttuna, “Frelsisturninn”, lögregluríkið og marg fleira athyglisvert.  100% skylduáhorf.