Bólu-sálmar

Nýliðin vika (24.apríl-1.mai) var helguð bólusetningum í Evrópu, í boði WHO. Hér á Íslandi var hún auglýst á vef landlæknisembættisins, og það vakti athygli mína að allir helstu frétta- og fjölmiðlar á Íslandi fjölluðu eitthvað um stöðu bólusetninga hér á landi á meðan á vikunni stóð.

Því miður hef ég enga sérþekkingu á þessu málefni en ég hef mikið verið að velta fyrir mér bólusetningum og umfangi þeirra hér á landi. Ástæðurnar fyrir því eru í fyrsta lagi öll umræðan og áróðurinn í kringum svínaflensusprautuna fyrir jól, og í öðru lagi sú að nú á ég sjálf von á barni sem ku þurfa að fá ótal sprautur í bossann sinn fyrsta árið. Seinna atriðið gerir það að verkum að ég hef undanfarið verið að rannsaka ýmis fræði sem snúa að heilbrigði ungbarna og hvernig hægt er að gera þau sem best í stakk búin fyrir lífið. Og niðurstaðan af þessum rannsóknum mínum er sú að allar upplýsingarnar í sambandi við bólusetningar ungbarna á Íslandi hafa ekki náð að sannfæra mig um að þær séu einstaklingnum í raun fyrir bestu þegar að því kemur að búa hann undir heilbrigði í lífinu.

Hverjar eru ástæður þess að smitsjúkdómum hefur fækkað?

Það er ekki bara að nú eru nánast allir bólusettir fyrir allskonar smitsjúkdómum og pestum sem herjuðu á menn í gamla daga, heldur spilar hér líka inní aukið hreinlæti og breyttar aðstæður í umhverfinu, sem og bætt heilsugæsla meðal þeirra sem móttækilegastir eru.

Eins spyr ég mig hvort að það geti verið raunin að ónæmiskerfi smábarna þróist eins ef þau eru bólusett og ef þau eru ekki bólusett. Margt bendir til þess að svo sé ekki. Ég hef komist að því, útfrá minni dómgreind og skilningi á heimildum, að það sé ekki hollt fyrir ungabörn að vera sprautuð með einu né neinu fyrsta árið sitt (jafnvel þar til þau stálpast) því að á þeim aldri er ónæmiskerfi þeirra viðkvæmast. Ónæmiskerfið mun verða langöflugasta vörn þeirra í lífinu ef það fær að þroskast óspillt fyrsta árið, laust við bóluefnin sem hafa verið búin til á rannsóknarstofum (og eiga sér mörg hver vafasama sögu). Ég ætla ekki að fara útí að fjalla um það sem tengist mögulegum hættum af mmr bóluefnum en það er þó rannsóknarefni útaf fyrir sig og fjöldinn allur af fræðimönnum og læknum vill meina að þau geti valdið allskonar þroskahömlum og sjúkdómum í ungum börnum.

Afneitun og einhliða fréttaflutningur í sambandi við þessa gerð bóluefna er samt allsráðandi hér á landi, einsog víða annarsstaðar.

Ég hef komist að því að besta aðferðin til þess að ala upp heilbrigt barn sem ekki verður veikt í hverjum mánuði (einsog svo mörg börn verða nú til dags) er óumdeilanlega sú að ala þau á hollustufæði fyrstu árin og gefa þeim vítamín. D-vítamín hefur reynst afar vel til að fyrirbyggja sjúkdóma og sýkingar meðal fólks á öllum aldri. Börn sem taka lýsi virðast hafa meira gagn af því heldur en börn sem eru bólusett í bak og fyrir (bókstaflega) en taka ekki reglulega inn vítamín og bætiefni sem fyrirbyggja að þau veikist. Vitaskuld þarf svo að leyfa þeim að þróa með sér sterkt og öflugt ónæmiskerfi sem getur tekið á smávægilegum sýkingum sem upp kunna að koma. Barn með öflugar og náttúrulegar varnir getur auðveldlega staðið gegn þeim barnasjúkdómum sem bólusett er fyrir í dag, og þeim sem stendur til að bæta við bóluáætlanirnar.

Er það að allir geri þetta við börnin sín nógu góð ástæða til að fylgja straumnum umhugsunarlaust?

Í frétt sem birtist á mbl.is frá landlæknisembættinu komu fram í byrjun þau tilmæli að við þjóðin ættum að standa vörð um bólusetningar barna. Gott og vel, þetta hljómar mjög ákjósanlegt, en hvað þýðir það “að standa vörð um” í þessu samhengi? Eftir að hafa lesið mér nokkuð til um sögu bólusetninga víða um heim þá er eitt sem stendur uppúr í sambandi við merkingu þessarar orðanotkunar. Það að standa vörð um bólusetningar getur þýtt, og hefur margsinnis þýtt í reynd, að læknar og aðrir þátttakendur í aðgerðunum halda leyndum upplýsingum um mistök, áhættuþætti og ýmislegt annað sem miður hefur farið í tengslum við bólusetningar og bóluefnin og þróun þeirra. Og það er ekki nein samsæriskenning heldur blákaldur sannleikur um allskonar leynimakk og misferli sem hefur átt sér stað þegar kemur að prófunum, hagsmunum og auglýsingum í sambandi við bólusetningarherferðir. Ástæðan fyrir því að læknar og stjórnvöld eru hrædd við opna umræðu um þessi málefni er einfaldlega sú að það er til afar mikið af heimildum sem sýna frammá að gagnsemin af bólusetningum hefur alls ekki alltaf reynst sem skildi. Bóluefnin eru stundum gölluð, jafnvel menguð af sýklum sem valda meiri skaða en áhættan sem stafar af sjúkdómnum sem þau verja gegn. Oft er svo þessari leynd meðal læknanna, og annarra, framfylgt undir því yfirskini að það sé til þess að koma í veg fyrir móðursýki meðal foreldra og uppalenda sem hafa látið börn sín undirgangast bólusetningu sem síðar fréttist að var “vafasöm” og jafnvel óþarfi. Þetta finnst mér mjög alvarlegt mál og ég vona að einhverntímann opni fólk augu sín fyrir því að þetta er ekki eina málefni heimsins sem á sér engar neikvæðar hliðar.

Þessi merking varðstöðunnar er engin ímyndun og alls ekkert sjaldgæft fyrirbæri. Sérstaklega ekki hér á Íslandi. Læknar eru ekki ónæmir fyrir því að verða fyrir áhrifum af heilaþvætti frekar en nokkur önnur starfsgrein, nema síður sé. Raunar er það svo að heilbrigðisþjónusta er iðnaður einsog hver annar, og það er víðfrægt orðið að lyfjafyrirtækin styrkja og stjórna því sem þar fer fram. Þau eyða pening eingöngu til þess að græða pening, og læknar eru mjög oft í góðri trú að framfylgja því sem þeim er skipað fyrir eða þeim innrætt frá æðri og áhrifameiri stöðum. Að skapa móðursýki og ótta, eða hughrif og átrúnað, eru ær og kýr þeirra sem njóta hagnaðs af lyfjasölu og sjúkdómavæðingu. Venjulegir læknar eru ekki í þeim hópi, en þeir sem ofar eru í kerfinu eru það hinsvegar oft.

Framleiðsla og þróun bólusetningarefna er í dag afar mikill iðnaður og lyfjafyrirtækin synda í hagnaðnum af öllum lyfjunum sem eru framleidd við nýjum og nýjum sjúkdómum sem spretta upp einsog gorkúlur í okkar nútímasamfélagi, bæði af líkamlegum og alls ekki síst andlegum toga.

Ný og ný bóluefni eru sífellt að uppgötvast, stundum á undan sjúkdómunum sjálfum! Prófunum á þeim getur verið ábótavant eða þær gerðar þannig að falskar niðurstöður fást, sama hvað okkur er oft sagt að ekkert sé betra og öruggara en bóluefni eftir slíkar rannsóknir. Hugsanlega kaupir Ísland ekkert nema vönduð og fullkomin bóluefni (allir sem ég hef rætt þetta við auglitis til auglitis trúa því), en, það gæti líka verið þjóðsaga, einsog þjóðsagan um að öll bóluefni séu örugg og aðeins ætluð til þess að verja mannslífin.

Þegar barnasjúkdómarnir sem bólusett er fyrir í dag eru nánast horfnir af yfirborði jarðar, þá koma fram nýjir. Eyrnabólga hefur í gegnum tíðina aldrei verið eins algengur kvilli einsog nú er, og það sama má segja um marga sjúkdóma sem herja grimmt á nútímabörn og smitast mjög oft á milli þarsem þau eru í gæslu. Engin umræða hefur farið fram um það hversvegna lítil börn eru svona afskaplega viðkvæm nú til dags fyrir allskonar vírusum, ofnæmum og persónuleikaröskunum. Nei það á bara að bólusetja, án þess að fram fari nokkur umræða eða fræðsla um mögulegar orsakir.

Núna er líka hægt að bólusetja við 4 (af 100) gerðum hpv-veirunnar (kynsjúkdómnum) sem getur í örfáum tilfellum valdið leghálskrabbameini meðal ungra kvenna og þá koma fram talsmenn sem leggja mikið uppúr því að það verði gert. Kostnaðurinn við slíkar aðgerðir er mjög mikill í peningum talið, um það er ekki efast, en engar upplýsingar virðist mega leggja fram opinberlega um hugsanlega skaðsemi af völdum bóluefnanna sjálfra. Samt er ekki hægt að efast neitt um að bóluefnið gardasil sem notað er gegn hpv er mjög umdeilt. Hafa nokkuð mörg dauðsföll verið rakin til þess og gríðarlegur fjöldi af alvarlegum aukaverkunum. En íslendingar sem tala fyrir skyldunotkun þess meðal lítilla stúlkna virðast vera alveg lokaðir fyrir öllu sem snertir málið, nema því allra einfaldasta, langsóttasta og hysterískasta. Viðtöl (einsog það sem ég vísa á hér að framan) við þá endurspegla líka alveg greinilega hvað umræðan hér er alltaf lokuð og einhliða, jafnvel fréttafólkið talar bara einsog dauðinn sé á næsta leiti ef við óttumst þessa vá ekki nægilega mikið!

Gagnrýnin umræða í kringum svínaflensubóluefnið var í mýflugumynd hér á landi og áróðurinn frá umhyggjusömu yfirvaldinu var allsráðandi. En fréttir erlendis frá sýndu þó frammá að það var ekki allt sem sýndist í sambandi við sjúkdóminn og bóluefnið. Dauðsföll sem rekja mátti til bóluefnisins skiptu tugum. Lítil börn og ófrískar konur voru sérstaklega viðkvæm fyrir. Sumar nágrannaþjóðir okkar voru miklu opnari fyrir allri umræðu um kosti og galla þess að fara fram með móðursýki vs það að kynna sér málin og hver saga þessa bóluefnis var og hvernig kringumstæður voru uppi í sambandi við sjúkdóminn sjálfan. Má þar sérstaklega nefna Danmörku en þar neituðu flestir heilbrigðisstarfsmenn að láta sprauta sig og ráðlögðu viðkvæmum einstaklingum að verja sig öðruvísi. Margar fréttir bárust frá Svíþjóð um alvarlegar aukaverkanir af völdum bólusetningarinnar.

En hér á Íslandi er umræðan um svona mál alltaf öðruvísi en víðast annarsstaðar. Íslendingar eru huglausir þegar kemur að því að horfast í augu við allar hliðar mála, þ.e.a.s neikvæðar afleiðingar í bland við þær jákvæðu. Það getur enginn neitað því eftir allt það sem er hér á undan gengið í stjórnmála- og efnahagslífinu. Auk þessa brests í þjóðarsálinni eru margir sem einfaldlega neita að trúa því að nokkuð geti verið að bólusetningum á Íslandi, vegna þess að við erum á Íslandi, frábærasta og besta landi í heimi. Gölluð lyf og mistök í heilbrigðismálum eiga sér bara stað erlendis þarsem valdastéttir eru spilltar og vatnið ekki eins tært og loftið ekki eins hreint…

——-

Svo  mikið ofstæki er í kringum þetta málefni meðal læknanna okkar að sumir þeirra eru jafnvel farnir að lýsa því yfir að best væri að foreldrarnir sjálfir fengju ekki að ráða neinu um bólusetningar barnanna sinna.

Sjá hér

Vonandi sjá allir að fréttin sem þessi tengill vísar á er hönnuð sem áróður, þarsem spilað er á tilfinningar og jafnvel rangfærslur notaðar.