Smiley face

Greinar höfundar

Á sama tíma og við ritskoðum klám

Höfundur Starfsmenn þann . Flokkur Fólk

Human Centipede 2 var alfarið bönnuð í Bretlandi á sínum tíma. Eftir að 2 mínútur og 37 sekúndur voru klipptar burt fékkst leyfi til að sýna myndina í Englandi, en hún var bönnuð innan 18 ára eins og hér. Kvikmyndahús í Bandaríkjunum og víðar munu einnig sýna klippta útgáfu af myndinni en hér á landi var hún sýnd óklippt eins og leikstjórinn gekk frá henni.

http://www.graenaljosid.is/katalogur/vnr/23

Ég drap fólk í Afganistan

Höfundur Starfsmenn þann . Flokkur Stríð

Ekki ég.  Heldur Timothy Kudo.  Hann var sendur til Íraks árið 2009 og til Afganistan frá 2010 til 2011.  Ég er ekki að saka hann um manndráp.  Hann segir það sjálfur í grein sinni ”I Killed People in Afghanistan. Was I Right or Wrong?“  sem birtist í Washington Post.  Hann segist hugsa til þessa fólks sem hann drap á hverjum degi.  ”Til að heyja almennilegt stríð, þá verður þú að stilla siðferðiskompásinn upp á nýtt.  En þegar komið er til baka af stríðssvæðunum, þá er erfitt, eða ómögulegt að laga hann,” segir Kudo. En hann er óviss um siðferði gjörða sinna.  “Ég mun aldrei vita hvort gjörðir mínar í Afganistan voru réttar eða rangar.  Á góðum dögum tel ég þær hafa verið nauðsynlegar.  En ég vil samt trúa því að dráp séu röng, jafnvel í stríði.”

Ég skal hjálpa þér, Hr. Kudo, segir Laurence Vance á vefriti Lew Rockwill.  Gjörðir þínar voru rangar.  Ekki nóg með það, heldur eru hermenn sem drepa í óréttmætum stríðum morðingjar.  Hermenn sem átta sig á þessu og neita að drepa eru hinar raunverulegu hetjur.

I Killed People in Afghanistan

Gamlenska og nýlenska

Höfundur Starfsmenn þann . Flokkur Fólk, Stóri bróðir

Þorsteinn Gylfason segir frá gamlensku og nýlensku í stuttri grein sem birtist 17. desember 1983 í DV.

George Orwell skrifaði ekki bara tvær af víðlesnustu skáldsögum 20stu aldar; hann var satt að segja  ritgerðahöfundur öðru fremur. Frægasta ritgerð hans svo að af ber var samin árið 1946 og heitir Politics and the English Language; hún mætti kannski heita Stjórnmál og mælt mál ef hún væri þýdd á íslenzku. Þar rífur hann í sig, með beizkju og skerpu, margvísleg dæmi um málnotkun í stjórnmálum enskumælandi þjóða. Það er óþarfi að fjölyrða um niðurstöðuna. Hún er nánast hin sama og Einar Benediktsson hafði áður fellt í eina línu um aðra þjóð á öðrum tíma, hina fornu Rómverja:

Oflátsmælgi hrörnun þankans skýlir

Þessi ritgerð og tilefni hennar er ein kveikjan að framtíðarsýn Orwells í 1984. Þess er þar með rétt að minnast að Orwell þótti miður að Ráðstjórnarríkin væru talin eini skotspónn hans í bókinni: söguefnið er allt í kringum okkur allsstaðar, sagði hann. Ein uppistaðan í sögunni er lýsing Orwells á tungu Eyjaálfubúa: nýlensku sem þar er kölluð til aðgreiningar frá gamlensku sem er venjuleg enska eins og hún nú er töluð. Sögunni fylgir raunar bókarauki — honum er því miður sleppt í íslenzku þýðingunni — um megineinkennin á nýlensku, og muninn á henni og gamlenskunni. Og þegar grannt er lesið kemur í ljós að nýlenskan er ekki annað en ýkt mynd — eins og hæfir í heimsádeilu — af þeirri ensku stjórnmálanna sem Orwell hafði sjúkdómsgreint í ritgerð sinni þremur árum áður en sagan var skrifuð.

Stjórnmál og mælt mál er frægasta ritgerð Orwells, sagði ég. Víða um lönd enskumælandi manna er hún höfð að skyldulesi menntaskólanema eða háskólastúdenta. Kannski hún hafi einhverju breytt þótt lítið beri á.

thorsteinn.gylfason220

Og kannski rankar einhver nýlenskumælandi Íslendingur við sér ef hann hugleiðir eitt af dæmum Orwells í ritgerðinni. Á íslenzkri gamlensku hljóðar staður i Predikaranum svo:

Enn sá eg undir sólinni, að hinir fljótu ráða ekki yfir hlaupinu, né kapparnir yfir stríðinu, né hinir hyggnu yfir
auðnum, né vitsmunamennirnir yfir vinsældinni, því að tími og tilviljun mætir þeim öllum.

Á nýlensku — eða stjórnmáli — er þessi staður á þessa leið:

Hlutlægt mat á núverandi ástandi mála sýnir, að mínu mati, að jákvæður eða neikvæður árangur við samkeppnisaðstæður sýnir enga tilhneigingu til fylgni við raunhæfa möguleika, heldur verður að taka tillit til ófyrirsjáanlegra atriða i þessu sambandi.

Hörður Torfa aftur á Austurvelli

Höfundur Starfsmenn þann . Flokkur Fundir og mannfagnaðir, Innlendar fréttir

Fréttatilkynning:

Raddir fólksins boða til útifundar um stjórnarskrármálið næstkomandi laugardag, 19. janúar klukkan 15.00 á Austurvelli.

Alþingi ber að virða skýran vilja kjósenda, eins og hann kom fram í þjóðaratkvæðagreiðslu 20. október. Meiri hluta Alþingis ber að láta þann vilja ná fram að ganga.

Ræðumenn:

Illugi Jökulsson, rithöfundur og blaðamaður
Sigríður Ólafsdóttir, lífefnafræðingur

Á undan fundinum mun Svavar Knútur flytja nokkra söngva sinna.

Fundarstjóri: Hörður Torfason

Raddir fólksins.

Jimmy Savile og satanisminn

Höfundur Starfsmenn þann . Flokkur Fólk

eftir James Fielding hjá Daily Express

Jimmy Savile barði og nauðgaði 12 ára stúlku í svartri messu sem haldin var á spítala árið 1975.

Ríkisútvarpsstjarnan perverska var í slopp með hettu og bar grímu þegar hann réðst á skelfingu lostið fórnarlamb sitt við kertaljós í kjallara spítalans.

Hann sönglaði svo lofgjörð til Satan á latínu meðan aðrir barnaníðingar og satanistar hópnauðguðu stúlkunni á Stoke Mandeville spítalanum í Buckinghamshire.  Árásin sem átti sér stað 1975 varpar nýju ljósi á 54 ára feril þessa plötusnúðs ríkisútvarpsins frá helvíti.

Savile, sem lést í október 2011 84 ára að aldri, er orðinn versti barnaníðingur í sögu Bretlands og lögreglan hefur upplýst að fórnarlömb hans séu minnst 450 talsins, átta til 47 ára gömul í dag.

Stúlkan þagði um satanísku hópnauðgunina í 20 ár en sagði þá sálfræðingnum Valerie Sinason frá atvikinu.

Dr. Sinason sagði við Sunday Express að hún hafi fyrst rætt við fórnarlambið árið 1992.  “Hún var sjúklingur á Stoke Mandeville 1975 þegar Savile var þar reglulegur gestur.”

“Hún minnist þess að hafa verið flutt í herbergi með fjölda kerta á neðstu hæð spítalans, svæði sem ekki var mikið notað af starfsfólkinu.  Þónokkrir fullorðnir voru í salnum, þar á meðal Jimmy Savile sem áasmt hinum var í kufli og með grímu.”

Hún þekkti hann á röddinni og ljósum lokkum sem gægðust meðfram grímunni.  Hann stýrði ekki samkomunni, en naut greinilega virðingar innan þessa svarta safnaðar vegna frægðar sinnar.

“Henni var misþyrmt, nauðgað og hún barin og hún heyrði sönglað eitthvað sem hljómaði eins og ‘Ave Satanas’, eða sæll í Satan á latnesku.  Fórnarlambið man ekki eftir öðrum börnum í salnum né hve lengi árásin stóð yfir, en hún var mjög skelkuð og henni brugðið eftir atvikið.”

Savile var húsvörður í sjálfboðavinnu auk þess að stunda fjáröflun fyrir spítalann á árunum milli 1965 og 1988 og hafði meira að segja dálítla íbúð á svæðinu.

Fimm árum eftir árásina á spítalanum misnotaði hann annað fórnarlamb í annari svartri messu sem haldin var í húsi við fína götu í London.

Konan var 21 ára og var gert að mæta í orgíu sem tók svo á sig enn dekkri tóna.

Dr. Sinason, forstjóri Clinic for Dissaciative Studies í London segir: “Annað fórnarlamb kom til mín árið 1993.  Hún hafði verið ‘leigð’ út og átti að teljast sjálfviljug vændiskona í teiti sem haldið var í húsi í London árið 1980.”

“Fyrri hluta kvöldsins stunduðu gestir stóðlífi, en í miðju kafi skiptist hópurinn.”

“Ásamt öðrum ungum konum var fórnarlambinu vísað í hliðarherbergi og látin bíða, en þegar hún kom til baka þá var Savile mættur í hlutverki æðstaprests yfir hópi sloppakarla með grímur.  Hún heyrði sönglað og kannaðist við satanísk athafnaklæðin.  Þó stúlkan teldist fullveðja og fullráða þá átti hún sér sögu um kynferðislega misnotkun og var mjög viðkvæm.”

Bæði fórnarlömbin höfðu samband við Dr. Sinason, sem er forseti Sálfræði og fötlunarstofu, meðan hún tók þátt í rannsókn á vegum heilbrigðisráðuneytisins á kynferðislegri misnotkun í athöfnum og trúarlegum serímóníum.  “Bæði vitnin ræddu við lögreglu á þessum tímapunkti, en áttu erfitt með að tjá sig og voru auðhvekkt.”

Lögreglan brást ekki við.

“Við skulum ekki gleyma að Savile var enn mjög þekktur á síðasta tug 20. aldarinnar og það var aldrei hreyft við honum né öðrum gerendum,” bætir  Dr. Sinason við.

“Hvorug stúlkan þekkti hina, þær bjuggu í sitthvorum landshlutanum og töluðu við mig á sitthvorum tímanum, en sögur þeirra eru mjög líkar.  Ég get ekki skorið úr hvort Savile var virkur satanisti, eða hafði bara gaman af grímubúningum til að skelfa fórnarlömb sín, en hann markaði djúp spor í sálarlíf þessara tveggja stúlkna.”

 

 

Ekkifréttatilkynningafréttamaður

Höfundur Starfsmenn þann . Flokkur Fólk

Kristinn Hrafnsson stjörnufréttamaður rifjar upp örsögu á Feisbúk síðu sinni:

Eitt stutt símtal í nóvember 2008:

Jón Ásgeir: ,,Ert þú að fullyrða í Kompási í kvöld að ég hafi flutt fé í skattaskjól á Tortólu?”

Ég: ,,Vilt þú ekki bara horfa á þáttinn eins og almenningur áður en þú ferð að tjá þig um hann”.

Jón Ásgeir: ,,Ef þú ert að þessu þá ,,súa” ég þig”.

Ég: ,,Gott og vel. Samt rétt að benda þér á að ég er með samning sem kveður á um að ef ég er dæmdur til greiðslu bóta, vegna þáttarins, borgar fjölmiðillinn. Þú væri því í raun að fara í mál við sjálfan þig”.

(þögn)

Jón Ásgeir: ,,You´ve got að point”.

ENDIR
(Kompás var lagður niður í janúar 2009 og starfsmenn reknir)

Kristinn bætir svo við í spjalli við feisbúk lesendur:

Ég hef sagt fjölda manna þessa örsögu og fannst hún í sjálfu sér meira brosleg en alvarleg enda hótunin innistæðulítil (eins og ég benti JÁJ á) og í sjálfu sér byggð á misskilningi. Kvart, kvein og hótanir voru annars daglegt brauð gagnvart okkur í Kompási, frá stjórnmálamönnum, steraköllum á spítti, biskupi og öðrum illa áttuðum. Hví skyldi eigandinn ekki fá að vera með? Var samt held ég í eina skiptið sem ég heyrði frá honum á Kompástímanum. Sá aldrei í þessu sjálfstætt fréttaefni og var aldrei spurður. Þetta ryfjaðist bara upp í morgun útaf allt öðru og ótengdu. Smellti þessu því hérna á fésbókina til fróðleiks og skemmtunar.

Skrípó