Að kíkja í kvennaklefann

RÚV segir í gær frá starfsmanni sem laumaði sér eða myndavél sinni inn í kvennaklefann til að mynda nakta kvenkroppa í sundlauginni í Varmahlíð:

Svo virðist sem karlmaðurinn, sem hafði starfað í sundlauginni um hríð, hafi notað myndavél á símanum sínum til að taka myndir af kvenkyns sundlaugargestum. Ekki er vitað til þess að maðurinn hafi stundað þetta lengi en grunur vaknaði meðal sundlaugargesta og var hann að lokum staðinn að verki við athæfið.

Svona erum við bara, því miður.  Margir láta undan freistingum og misnota aðstöðu sína.  Allskonar fólk.  Nútíma tækni með sínum smágerðu tækjum fjölgar þessum freistingum gríðarlega. 

En verra er þegar þessar njósnir og gægjur eru stofnanavæddar og tæpu fólki gefinn kostur á að svala fýsnum sínum undir gervi “eftirlits” og “öryggis”.  Nektarskimarnir eru eitt augljóst dæmi.  Kryppan sagði frá því hvernig nektarskimamyndir af indverskum bollýwood leikara voru prentaðar út og gengu á milli kvenkyns starfsmanna, en folinn var vel vaxinn og vakti hrifningu píanna.  Ætli þær hafi allar talið sig vera perra, eða fannst þeim þetta bara sniðugur bónus við að starfa á flugvelli?

Nú finnst varla lengur fartölva eða sími sem ekki er búin myndavél, jafnvel tveimur, einni sem horfir á þig þegar þú horfir á hnappaborðið, hin horfir í hina áttina, 180 gráðu horn.  Að auki eru þessi tæki með hljóðnema.  Þessi búnaður þjónar tvennum tilgangi.  Annarsvegar getur notandinn átt myndsamtöl með vitund.  Hinsvegar er hægt að gangsetja þessi tæki án vitundar notandans til að hlusta og horfa.  Þessa seinni gægjuvirkni má virkja á ýmsan hátt, til dæmis ef tölvan sýkist af vírus.  Eða ef þú notar Google hugbúnað, þá finnst þeim í lagi að hlusta (og kannski horfa).  En einnig hafa tækjaframleiðendur um hríð þurft að uppfylla ákveðna “öryggisstaðla” sem kveða á um bakdyr fyrir opinbert og forvirkt eftirlit.

Svo er auðvitað dæmið um grunnskólann sem útvegaði nemendum fartölvur.  Allar voru þær búnar njósnabúnaði og starfslið gat “haft eftirlit” með nemendum í tímum, eða heima hjá sér.  Starfsliðið var himinlifandi.  “Þetta er eins og sápuópera” sagði einn starfsmaður.  Ætli þetta fólk hafi litið á sig sem perra?  Áttað sig á því?

Það fór yfir strikið, langt yfir strikið, og fattaði það ekki einu sinni.  Það komst upp þegar táningsdrengur var sneyptur af skólayfirvöldum fyrir að fróa sér í ró og næði heima hjá sér.  Foreldrar hans voru ekki hrifnir af þessari aukalegu siðgæðisþjónustu skólans og kærðu skólann.  Þá fundust fjölmargar myndir af drengnum (og öðrum nemendum) teknar á öllum tímum sólarhringsins, margar til dæmis þegar hann lá sofandi í herbergi sínum um miðja nótt!

Ég hef ekki miklar áhyggjur af perversku starfsfólki sem lætur undan lostanum og reynir að njósna í kvennaklefanum eða álíka.  Það fólk er oftast gripið fyrr eða síðar og samfélagið líður ekki þá hegðun.

Ég hef hinsvegar miklar áhyggjur af stjórnvöldum og stofnanavæðingu eftirlits, forvirkum heimildum og stasí stæl lögregluríki.

Tengt efni:

Skólastrákur sneyptur fyrir að fróa sér

Þúsundir mynda af nemendum: “Eins og sápuópera”

Gægjur kostuðu 70 milljónir

Myndir úr nektarskima af kvikmyndastjörnu

Nektarskimarnir senda nektarmyndirnar

Yfirmaður hló að litlum limi

Að hverfa nafnlaus í mannhafið

http://ruv.is/frett/kaerdur-fyrir-simamyndir

Mynd CC mendhak